ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ [ΤΗΣ]

 ΝΙΚΟΣ ΑΣΑΝΣΕΡΙΤΗΣ 

ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ   

Άδεια από νεαρούδια πια η πλατεία. Νοικοκυραίοι και μωρά κοιμούντανε στα σπίτια τους τη σιέστα του δικαίου. Οι σερβιτόρες κουτσομπόλευαν ανόρεχτα στο εσωτερικό της καφετέριας. Μεγάλο Σάββατο, κι η χειμωνιά το συζητούσε ακόμα... Δεν είπε να το βάλει κάτω τελικά.

Θα ’τανε και μισή ντουζίνα η σκυλοσύναξη. Σέρναν τα βήματά τους στο πλακόστρωτο, κοντά στο συντριβάνι. Ξεχώριζε ο αράπης’ φάνταζε ανεξάρτητος. Χωρίς να βγάλει άχνα, τάχυνε το βήμα, χώθηκε μέσ’ στις πολυθρόνες, προσπέρασε το πρώτο τραπεζάκι, και μ’ έναν πήδο τεχνικό στρογγυλοκάθισε απαλά σε μαξιλάρα πλαστική, στο ακρινό καναπεδάκι. Ακούμπησε την κεφαλή στα μπροστινά του πόδια κι ύστερα ανασηκώθηκε κι ατένιζε τους άλλους, σάμπως θριαμβικά. Πιο κει, το τελευταίο ζευγαράκι, που έπινε το κάτι τις του, δε φάνηκε να δίνει σημασία σε τούτα τα καμώματα. Οι συν-τετράποδοι είχανε σταματήσει και τονε κόβαν από πέρα. Κατόπι κάποιοι κάνανε να στρίψουν, κάποιοι κοντοστεκόντανε. Ο αράπης γάβγισε, προκλητικά. Τότε ξεμύτισε η γκαρσόνα η ξανθιά, η δίμετρη, ανέμισε ένα δίσκο, τονε κοπάνησε με τη γροθιά σαν απειλή, κι εκείνος ξεκαβάλησε, αν και χωρίς βιασύνη, για ν’ απομακρυνθεί, βουβά αγαναχτισμένος.

Είχε γνωρίσει άλλη ζωή αυτός σε τούτο το καλοβαλμένο το προάστιο, στη ρίζα της Πεντέλης. Ένας σπουδαίος δικαστής τον είχε ξεχωρίσει’ ένας αστήρ. Ξεχωριστός, τελειομανής, καρδιοπαθής και αυστηρός. Δούλευε ατελείωτα, ως τα βαθιά μεσάνυχτα στο σπίτι, κατέβαινε και στην Αθήνα συχνά-πυκνά, για να δικάσει, για συνέδρια, για διαβούλια –ξέρεις. Γυρνώντας κουρασμένος, τύχαινε τον αράπη εκεί, στη γειτονιά, να λιγουρεύεται φαϊ και πιο πολύ παρέα. Κάποια φορά υπέκυψε και κάτι του κατέβασε να φάει, παρέκει από το σιδερένιο το πορτόνι του κηπάκου του. Έτρωγε κείνος και τον κοίταγε στα μάτια. Κόντεψε να ματώσει τον αέρα απ’ το μαστίγωμα η ουρά του... Ο δικαστής, όσο να πεις, κάτι ένιωσε. Έπασχε για συμπάθεια κι αυτός. Κι έδωσε μια συνέχεια στη γνωριμιά. Τηρώντας κάποια απόσταση, καθώς ήταν το πρέπον.

Κράμα περίεργο τούτος ο λειτουργός. Είχε κι ευαισθησίες, θα ’λεγε κανείς. Κι οράματα... Πολλές φορές, βγαίνοντας καμιά βόλτα για ξεμούδιασμα στους βωβούς δρόμους της υπνούπολης, με τα προκήπια και τα δέντρα, τον ανακάλυπτε, τον μαύρο, κι εδέχετο να συμβαδίσουνε για λίγο. Τονε κουβέντιαζε. Βέβαια, ενδομύχως... Του ’χε ξηγήσει πως η κυρία δε δεχότανε σκυλιά στο σπίτι’ ήταν αλλεργική σε κάτι τέτοια. Όφειλε να ’ναι δίκαιος.

-Ναι, ναι! Δεν έχω πρόβλημα..., σαν να του είπε ο αράπης. Μόνο, αν θέλετε, μη με ξεχνάτε. Εγώ...

Ξάφνου εκείνος ανεχώρησε... Ο αράπης το ’νιωσε κατάβαθα. Δεν είχε υπόψη, βέβαια, την προδοσία της καρδιάς, την αναπάντεχη και ακατέβατα αμετάκλητη. Κατάλαβε όμως...

Πώς βρέθηκε στην ώρα του στο κοιμητήρι; Είχε σταθεί σε μια γωνιά, με την ουρά στα σκέλια και κλαψούριζε. Ακολουθούσε την πομπή μέχρι το λάκκο. Μπερδεύτηκε σε κάτι πόδια κι ούρλιαξε απ’ τον πόνο...

Είχε ένα φίλο ο αείμνηστος, συνταξιούχο δικηγόρο. Παλιό του φίλο’ παιδικόν. Από τον Κολωνό, κει κάτω. Μαζί παίζανε μπάλα, μαζί στη Νομική κάνανε όνειρα. Άλλα τους βγήκαν, άλλα στρίψαν, άλλα βράστα. Το και συνήθως συμβαίνον’ δε βαριέσαι... Αραιά και πού βλεπόντανε κι αντήλλασσαν απόψεις. Παρών, λοιπόν, ο δικηγόρος τώρα, στον τελευταίον ασπασμό. Κάποια στιγμή ο αράπης βρέθηκε σιμά του. Και παραδίπλα η χήρα, μαυρομαντηλούσα. Σηκώνει το κεφάλι ο μαύρος’ την κοίταγε στα μάτια. Με ’κεια τα μάτια που ’χαν πείσει και το μεγάλο δικαστή.

Ο δικηγόρος ήταν απ’ τους άλλους. Όχι απ’ αυτούς που κυνηγάνε τον παρά πάση θυσία. Τούτος κυνήγαγε τη γνώση. Ήταν σοφός. Και ρώτησε να μάθει. Του ’κανε εντύπωση η περίπτωση του αράπη. Στο τέλος τονε χάιδεψε, με κατανόηση. Ήταν κι αυτός χαροκαμμένος.

Είχε ένα εξοχικό στη Σαλαμίνα τούτος. Μικρό, σεμνό, ωσάν τον ίδιο. Κατέβαινε ολομόναχος και το κανάκευε. Είχε γυναίκα κι ένα γιο. Παλιά είχε κι έναν «Μούκη». Ούτε και κείνος ήταν ράτσα: Κόπρος ο φουκαράς. Τον είχε βρει τρεμάμενο κάτω από του Σικελιανού την προτομή, στο ακρογιάλι της Φανερωμένης, παρέκει απ’ το νησιώτικο σπιτάκι που ’χε στεγάσει το μεγάλο Ποιητή στην Κατοχή.  Του δικηγόρου πολύ του άρεσε η ποίηση. Και τα λατινικά. Όταν τον περιμάζεψε τον είπε «μπαγαπόντη». Από το «vagans in pontem», που τριγυρίζει στα γιοφύρια, δηλαδή. Το έβρισκε ρομαντικό. Κι ανθρώπινο -μανία με την ανθρωπιά αυτοί οι φιλόζωοι! Αργότερα, ευκολίας χάριν, τον ξαναβάφτισε. Χαϊδευτικά τον είπε «Μούκη». Από έναν πραίτορα που έσωσε τη Ρώμη, το Μούκιο Σκεβόλα. Άκου να δεις πού ζούσε!...

Τι αγάπη ήταν ετούτη! Του μαγείρευε. Του εξηγούσε. Τον συμβούλευε. Και του ξομολογιόταν. Ήταν ο εξ απορρήτων του αυτός ο Μούκης. Ο μόνος που τον καταλάβαινε... Καθόντανε στην παραλία, στα βραχάκια και σπούδαζαν τον ήλιο που ’γερνε να κοιμηθεί. Τους σχολιάζαν οι σουπιές κι οι μαριδούλες από κάτω... Τον κουβάλησε στο σπίτι, στην Αθήνα. Τον εγκατέστησε στο ρετιρέ, ανάμεσα στις γλάστρες. Του κρέμασε κι ένα μηχανικό καναρινάκι σε μιαν άκρη, να κελαϊδάει κάθε φορά που φύσαγε λιγάκι παραπάνω. Ο Μούκης έκανε πως μερακλώνεται, μόνο και μόνο για να φχαριστήσει το δάσκαλό του, ο δόλιος. Σαν αρρώστησε και βρέθηκε κλινήρης, ο Μούκης παραστέκονταν κι αρνιότανε να φάει ωσότου γίνηκε καλά ο δικηγόρος και ξαναρχίσανε τις τσάρκες.

Κι ύστερα, σαν ήρθε και του Μούκη ο καιρός, τον φύτεψαν στο λιλιπούτειο κηπάκο τους, στη Σαλαμίνα, ανέκφραστος ο δικηγόρος, αμήχανοι η γυναίκα του κι ο γιος τους. Δεν τον μνημόνευσαν ξανά…

...Στο πεζοδρόμιο του εκλιπόντος δικαστή, για ’να διάστημα, φόρον τιμής απέτιε ο αράπης. Ωσότου εξαφανίστηκε από τη γειτονιά.

Μονάχα στα σαράντα ξαναφάνηκε, να καρτερεί σαν μια σκιά -ακίνητος, αμίλητος- σιμά στο μνήμα τώρα. Κόντευε η Πασχαλιά.

Μέσ’ στην πλατεία τη γνωστή, τον περιμέναν απορρίμματα αξιέραστα, επώνυμοι, καλάθια ξέχειλα, ανώνυμοι, δυσώνυμοι, οι καφετέριες, κοσμάκης πάσης φύσεως. Ο αράπης, λες και νήστευε...

Το μεσημέρι του Μεγάλου Σάββατου, όταν τον πρόγκιξε η γκαρσόνα, αγνόησε τους άλλους κι έφυγε’ πήρε το δρόμο για  το σπίτι του σεβάσμιου αφέντη του. Στάθηκε κει σαν να περίμενε. Σαν άρχισε η κίνηση, αποχώρησε, αργά-αργά και πένθιμα.

Τη νύχτα ο κόσμος είχε πια συναθροιστεί πιο κάτω, στην πλατεία, μέσα-έξω από την εκκλησιά. Κροτίδες έσκιζαν την ηρεμία προαναγγέλλοντας ήττα του Πονηρού. Ωσότου ηκούσθη το «Χριστός Ανέστη» και τραντάξανε τον τόπο τα βεγγαλικά. Τα πλήθη σπεύσανε να δραπετεύσουν, στη μαγειρίτσα αποβλέποντας, παιδάκια έτριβαν ανάστατα τα μάτια, μουγγρίζαν τ’ αυτοκίνητα  καθώς τεντώνονταν να ξεκινήσουν, και τα τετράποδα ξεφώνιζαν ανταριασμένα.

Ο αράπης ξαναγύρισε στο σπίτι του εκλιπόντος. Στήθηκε δίπλα σ’ ένα δέντρο, παρέκει από το σιδερένιο το πορτόνι και περίμενε. Κάποια αυτοκίνητα περνούσαν και κορνάριζαν. Ερχόνταν και πεζοί, με τις λαμπάδες αναμμένες μέσ’ στα χωνιά ή μέσ’ στις φούχτες τους, γελούμενοι κι ευχολογώντας.

Η χήρα του μεγάλου δικαστή δεν ήταν μόνη. Τη συνόδευε ο δικηγόρος με τη σύζυγό του. Ανέβαιναν χωρίς βιασύνη την ανηφορίτσα, οι δυο γυναίκες αγκαζέ, κι ο δικηγόρος, αφοσιωμένοι στις λαμπάδες τους και στο κουβεντολόι.

- Χριστός Ανέστη!

- Αληθώς!

χαιρετηθήκαν με δυο γείτονες που τους προσπέρασαν κάποια στιγμή.

Πλησιάσανε τη βίγλα του αράπη. Τον γνώρισαν, και δεν πτοήθηκαν. Ανοίξαν το πορτόνι, προχωρήσανε’ γυρνάει ο δικηγόρος και το κλείνει βιαστικά.

Εκείνος καρτερούσε -πάντα σα σκιά, ανυποχώρητος, αμίλητος, ακίνητος- της Αναστάσεως το μήνυμα...
 

Βριλήσσια, Μεγάλο Σάββατο, 23/4/2011


Τελευταία Νέα

Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
12:16
12/09/19
Εκδηλώσεις
11:24
10/09/19
Το Ινστιτούτο για το Δίκαιο Προστασίας της Ιδιωτικότητας, των Προσωπικών Δεδομένων και την...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
11:23
10/09/19
Οι συνάδελφοι νέοι δικηγόροι που δεν έχουν λάβει το μέρισμα του Ε.Δ.Λ.Ν.Δ. της περιόδου Ιουνίου...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
11:15
09/09/19
Την 25η Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:30 έως 14:30 στα γραφεία του Δικηγορικού...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
17:05
08/08/19
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
22:25
30/07/19
Με επιστολή του, το ΔΣ του ΔΣΑ επισημαίνει στους υπουργούς Εσωτερικών και αναπληρωτή υπουργό...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
13:29
26/07/19
Αίτημα στον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέθεσε σήμερα το...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
14:14
24/07/19
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
18:02
16/07/19
Εκδηλώσεις
09:35
15/07/19
Η Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών πριν τις καλοκαιρινές διακοπές διοργανώνει τον...