ΤΟ ΔΙΑΚΟΣΑΡΙ

ΝΙΚΟΣ ΑΣΑΝΣΕΡΙΤΗΣ

ΤΟ ΔΙΑΚΟΣΑΡΙ

            Ο κύριος Πλούταρχος, συνταξιούχος από πενταετίας, είχεν επιτέλους τερματίσει κάθιδρος τον εωθινό του μαραθώνιο στη ρυμοτομία του Κολωνού. Είχεν ακολουθήσει ασθμαίνων την τρελή περιδιάβαση του Νέρωνος κι είχε περισυλλέξει με το φαρασάκι και με συγκρατημένη βδελυγμία τα  ορθά και κοκωνάτα κόπρανα του συμπαθούς τετράποδου τυράννου. Βόλεψε τον εκτονωμένο κόπρο στην άκρη της βεράντας, σφάλιξε την αλουμινένια μπαλκονόπορτα, κατηύθυνε σερνάμενο το βήμα στην κουζίνα, και στρώθηκε μπαϊλντισμένος στο πετρογκαζάκι του, να ψήσει  καφεδάκι της ανάνηψης.

            Η συμβία του, άλλοτε σύνευνος και τώρα σύνοικος απλή της σιωπηλής του κλίνης, περιφερόταν ακόμα εκστατική στους μακαρίους χώρους των ονείρων. Υπομειδιούσε ικανοποιημένη στη γλυκυτάτη αγκάλη του Μορφέως. Τίποτε δεν επρόδιδε πως θα επέστρεφε στα γήινα πριν την πονέσει η μέση της απ’ την υπερωριακή κατάκλιση. Ο μοναχογιός έλειπε, εγκαταστημένος στην Κομοτηνή, φιλοσοφίας φοιτητής, φανατικός και όχι εφήμερος. Τη μαγειρική την είχε αναλάβει από αρχαιοτάτων χρόνων ο κύριος Πλούταρχος. Δεν απόμενε παρά το νοικοκύρεμα του σπιτιού. Μα σ’ αυτό δεν είχε επίδοση η καημένη του η κυρία. Εκείνος τα κατάφερνε καλύτερα. Επομένως, την πρώτη έξοδο του Νέρωνος όφειλε να τη διεκπεραιώνει περί το λυκαυγές, για να καταπιαστεί εγκαίρως με τα ώνια στην Κεντρική Αγορά των Αθηνών κι απέ με το συγύρισμα.

            Αλλά, σήμερα το πρόγραμμα ήτανε διαφορετικό. Έπρεπε να καταθέσει επειγόντως στο λογαριασμό του παιδιού το χαρτζιλίκι της βδομάδας. Είχε ξεχωρίσει από την προηγούμενη βραδιά ένα ατσαλάκωτο  διακοσάρι και το ’νιωθε στην τσέπη του να τονε γαργαλάει ανήσυχο. Ίσα που κάπνισε δυο τσιγαράκια, να κατευοδώσει τα  φαρμάκια μαζί με τον καφέ, και στυλώθηκε ξανά στα πόδια του.

Πήρε μαζί του, καλού-κακού, και το πνευματικό του εντρύφημα’ τη φυλλάδα με τα σταυρόλεξα, να μη χάνει τον καιρό του στην αναμονή. Γυμναστική του πνεύματος - αναχαίτιση του Αλτσχάϊμερ. Ετούτη δω η άσκηση είχε πολύ ενδιαφέρον. Άμα κατάφερνες να λύσεις κάνα σταυρόλεξο, μετείχες σε μια κλήρωση και κέρδιζες, πότε καροτσάκι για τα ψώνια, πότε ανοιχτήρι για τις κονσέρβες –όλο και κάτι. Άσε που σου τυπώνανε και τ’ όνομα στο περιοδικάκι κι είχες την αίσθηση πως επικοινωνείς, πως είσαι κάποιος, βρε αδερφέ. Το βούτηξε, λοιπόν, ξετρύπωσε και το στυλό, έκλεισε την εξώθυρα με δύναμη, αφυπνίσεως χάριν, και αποχώρησε ξανά, μονάχος με το διακοσάρι του.

Τώρα που έλειπε ο σκύλος, ένιωθε λευτερωμένος κι άνετος. Σκαρφάλωσε τη σιδερόσκαλα πάνω από το σταθμό της πλατείας Αττικής, ατένισε αφυψηλού το πλήθος που ανέμενε αγωνιωδώς την ανάδυση του υπόγειου τρένου και πήρε το δρόμο για την Τράπεζά του. Ξάφνου θυμήθηκε τις σκυλοτροφές. Βρεε…! Κοκάλωσε ακαριαία κι άλλαξε πορεία, να τις προμηθευτεί. Αδημονούσε με την καθυστέρηση. Κάποτε ξαναπήρε επιτέλους το δρόμο για την Τράπεζα και τον τερμάτισε εκεί χωρίς άλλη παρέκκλιση. Βρήκε καμιά δεκαριά πελάτες στην ουρά. Στήθηκε κι αυτός, άκρη, προς την είσοδο, κι άνοιξε το πνευματικό του εγκόλπιο. Δεν του κατέβαιναν ιδέες. Το έκλεισε, τράβηξε το διακοσάρι από την τσέπη, λες και θα ξόρκιζε το χρόνο, και βίγλισε ερευνητικά κατά το ταμείο. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ευσταλής ασπρομάλλης, απόθετε το βιβλιάριό του κι έσκυβε να συνεννοηθεί. Από την είσοδο ακούστηκε φωνή τραχιά:

 -Ληστεία! Πέστε όλοι κάτω!!!

-Μια στιγμή! αντέδρασε αυθόρμητα ο κύριος Πλούταρχος γυρνώντας κατά τη φωνή. Δεν καταλάβαινε. Είδε τρεις καν τέσσερους -θα σε γελάσω- κουκουλοφόρους ν’ ακροβολίζονται στην αίθουσα. Έτριψε τα μάτια του, μισά με τα χέρια μισά με το κίτρινο το διακοσάρι, και άνοιξε το στόμα προσπαθώντας να συλλογιστεί.

-Πέστε κάτω, ρεε!!! ούρλιαξε ο επικεφαλής της συμμορίας.

Οι νεότεροι ξαπλώσαν γρήγορα, κάποια χοντρή κυρία έπεσε μπρούμυτα με ανοιχτά τα χέρια, σαν μεσαιωνική καλογριά μετανοούσα κι ο κύριος Πλούταρχος, χωρίς να κλείσει το στόμα, αφέθηκε να καταρρεύσει σε ημικάθισμα κραδαίνοντας ψηλά το διακοσάρι.

-Πέτα το κάτω!!! ξανάσκουξε ο επικεφαλής.

Το άφηκε να πέσει. Όμως, το παράγγελμα επαναλήφθηκε τρανταχτερό από τον άγριο κουκουλοφόρο με το κοντόκαννο. Το μάτι του κυρίου Πλουτάρχου, θολό, κινήθηκε αργά κατά την άκρη του γκισέ. Ο αστυφύλακας φρουρός είχε μαρμαρώσει άναυδος κρατώντας μια σφραγιδούλα, ενώ το αυτόματο τραμπαλιζόταν στα παϊδια του. Το διπλό παράγγελμα τον πέτυχε ’κει που βοηθούσε πολύ ιπποτικά μια τσαχπινούλα υπάλληλο να συμπληρώσει τα έντυπά της. Άφησε το σφραγιδάκι να πέσει, ξεκρέμασε το αυτόματο και το απόθεσε στο δάπεδο προσεχτικά, να μη βαρέσει.

Ο κύριος Πλούταρχος ανάσανε επιτέλους και το ’κλεισε το στόμα. Τόσην ώρα που το κρατούσε ανοιχτό, ανασασμό δεν είχε. Τώρα, ανακουφισμένος, νόμισε πως άρχισε να καταλαβαίνει. Κάνα δυο κουκουλοφόροι είχανε καβαλήσει τον γκισέ και ψάχναν. Τότες εκείνος υψώνει λάου-λάου τ’ αριστερό του χέρι αντίκρι στ’ άλλο το μετέωρο για να ισορροπήσει και σαν κοζάκος χορευτής εκτοξεύει το τακούνι το δεξί και τ’ ακουμπάει πάνω στο διακοσάρι. Τώρα στην ουσία στηριζόταν, τρέμοντας, στ’ αριστερό του πόδι. Ο επικεφαλής κουκουλοφόρος τον είχε προσπεράσει, είχε στραφεί προς τον ευσταλή τον ασπρομάλλη και του φώναζε:

-Πέσε κάτω, ρε!

Ο γέροντας, πεισματωμένη στήλη άλατος, κοίταγε ίσα πέρα και δεν έλεγε να σκύψει. Ο κύριος Πλούταρχος πήγε ν’ ανοίξει ξανά το στόμα. Συνήρθε αστραπιαία, και μ’ ένα απεγνωσμένο ρεσάλτο, σέρνοντας το τακούνι προς τα πίσω, συμπαρέσυρε το διακοσάρι κι επιχείρησε να τ’ αρπάξει και να το καταχωνιάσει στην τσέπη του. Την ίδια στιγμή, καθώς οι κουκουλοφόροι εγκατέλειπαν τον γκισέ ουρλιάζοντας «Ακίνητοι!!!» με τις σακούλες τους γιομάτες, ο κύριος Πλούταρχος σωριάζονταν φαρδύς πλατύς στα μαρμαρένια αλώνια κραδαίνοντας πλησίστιο το διακοσάρι. Τον πήδηξαν όλοι, ένας-ένας με τη σειρά, πριν εξαφανιστούν στο άνοιγμα της πόρτας.

            Ο τελευταίος έκανε ν’ αρπάξει το διακοσάρι, στο φτερό. Αλλά, ο κύριος Πλούταρχος ήτο επί τέλους ώριμος για μια κεραυνοβόλο αντίδραση. Λιγοθυμώντας έγκαιρα, επέτρεψε στο χέρι του να σωριαστεί επειγόντως, για να εγκλωβίσει στοργικά, πλην αδιαπραγμάτευτα, τ’ αλαφιασμένο διακοσάρι μέσ’ στον σφιγμένο γρόνθο του, τον διόλου τώρα ευπειθή και ειρηνόφιλο...

 

Τελευταία Νέα

Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
12:16
12/09/19
Εκδηλώσεις
11:24
10/09/19
Το Ινστιτούτο για το Δίκαιο Προστασίας της Ιδιωτικότητας, των Προσωπικών Δεδομένων και την...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
11:23
10/09/19
Οι συνάδελφοι νέοι δικηγόροι που δεν έχουν λάβει το μέρισμα του Ε.Δ.Λ.Ν.Δ. της περιόδου Ιουνίου...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
11:15
09/09/19
Την 25η Σεπτεμβρίου 2019, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10:30 έως 14:30 στα γραφεία του Δικηγορικού...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
17:05
08/08/19
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
22:25
30/07/19
Με επιστολή του, το ΔΣ του ΔΣΑ επισημαίνει στους υπουργούς Εσωτερικών και αναπληρωτή υπουργό...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
13:29
26/07/19
Αίτημα στον Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέθεσε σήμερα το...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
14:14
24/07/19
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
18:02
16/07/19
Εκδηλώσεις
09:35
15/07/19
Η Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών πριν τις καλοκαιρινές διακοπές διοργανώνει τον...