Το λεωφορείο της γραμμής

ΝΙΚΟΣ ΑΣΑΝΣΕΡΙΤΗΣ

ΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ

Στον καλό μου φίλο, το Γιώργο τον Τάσκαρη, τον παραπονιάρη

Στεκόταν όρθια η Γιωργία, πίσω από το κουβούκλι του οδηγού, καθώς το λεωφορείο τράβαγε κατά το Κέντρο, από τη Νέα Σμύρνη. Κρατιόταν, ευτυχώς, από το στύλο όταν το όχημα σκουντούφλησε φρενάροντας καταμεσής στο ρεύμα του. Δοσμένη στους προβληματισμούς της καθώς ήταν, αιφνιδιάστηκε. Ο οδηγός, του μόχθου ένας άνθρωπος, μεσόκοπος, όχι και τόσο φρεσκοξυ-ρισμένος, ταρακουνιότανε στο κάθισμα. Αποφασιστικά κάποτε άνοιξε την μπροστινή θύρα εξόδου, σηκώθηκε και τράβηξε να κατεβεί από δεξιά. Τι να ’παθε; Πλησιάζει η Γιωργία το παρμπρίζ και σκύβει για να δει.
Μπροστά στο ρύγχος του οχήματος, δυο περιστέρια. Το ’να παραδομένο στ’ αμετάκλητο. Τ’ άλλο, σκυμμένο να του παραστέκει. Να τ’ ακραγγίζει στοργικά, μια με το ράμφος, μια ανασηκώνοντας δισταχτικά το νυχοπόδαρο. Να το ρωτά και να ρωτιέται: «Τι ’ν’ τούτο που μας βρήκε, αγαπούλι!!!» Να μη φοβάται ένα κοτζάμ θεριό-λεωφορείο’ να μην κουνιέται από τη θέση του!
Ο οδηγός, σαν πάτησε στο δρόμο, κοντοστάθηκε. Κοιτάζει μια δεξιά, μια αριστερά, σαν να το σκέφτεται. Ξεκίνησε αργά, με προσοχή και φτάνοντας στο σύμπλεγμα τείνει τα δυο του χέρια, θαρρείς σα δέηση, κάπως σαν προσφορά, και περιμένει. Τότε το περιστέρι που μοιρολογούσε, αναπετάρισε, στα ίδια του τα πόδια σκόνταψε’ κι έκανε πίσω.
Ο άνθρωπος χαμήλωσε τα χέρια, τα έκλεισε απαλά γύρω από το άψυχο κορμάκι, το σήκωσε με προσοχή, βάδισε και τ’ απόθεσε σ’ ένα οικόπεδο εκεί δίπλα, ενώ η ματιά του ερευνούσε ένα γύρο. Ανασηκώθηκε, καθώς το ζωντανό τον κοντοζύγωνε, και αποσύρθηκε πισωπατώντας.
Βιάστηκε ύστερα να επιστρέψει στο τιμόνι. Οι επιβάτες, εγκαταλείποντας τις θέσεις τους οι πιο πολλοί, είχαν συγκεντρωθεί πίσω από τη Γιωργία και δεν είχαν προλάβει να θυμώσουν όσο ήταν καιρός. Κάπου από πίσω τότε ακούστηκε δειλό ένα χτύπημα. Κι άλλο ένα και κοντά ένα τρίτο. Σαν ντόμινο αργοκίνητο πληθύναν τα χειροκροτήματα, αλλά συγκρατημένα, σιγανά, να μη σκιαχτεί τ’ απαρηγόρητο...
Δεν τα κατάφερε να κρατηθεί η Γιωργία. Κι άλλα ζευγάρια μάτια βούρκωναν καθώς το μηχανόκαρδο θεριό ξεκίναγε μουγκρίζοντας.
Μόνο κείνος ο τιμονιέρης ο περίεργος, πιεσμένος από τη χαμένη ώρα που ’τρεχε μπροστά του, οδήγαγε με ψυχραμία και συγκέντρωση, και δεν ακούγονταν καθόλου τ’ αναφιλητά που του δαγκώνανε με λύσσα το στομάχι...
 

 

Βριλήσσια, 6/8/2011

 

Τελευταία Νέα

Νομική Επικαιρότητα
12:47
11/09/20
Ερώτημα προς τον Υπουργό Εσωτερικών και τον Υπουργό Ψηφιακής Διακυβέρνησης απέστειλε σήμερα ο...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
11:22
08/09/20
ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΑΝΔΑ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ EBRU TIMTIK ΣΤΗΝ...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
16:13
21/08/20
Προς ενημέρωση των συναδέλφων που επιθυμούν να παρευρεθούν στην εκδήλωση που διοργανώνει η...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
19:14
05/08/20
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
02:05
24/07/20
Θέματα Εξετάσεων
21:10
23/07/20
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
21:09
23/07/20
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις Δικαστηρίων
23:46
22/07/20
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΑΣΚΟΥΜΕΝΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ Α΄ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2020  ...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
21:28
20/07/20
Όσοι δικαιούχοι Ειδικού Διανεμητικού Λογαριασμού Α’ εξαμήνου του 2020, έχουν ήδη λάβει προκαταβολή...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
21:27
20/07/20
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...