Οποιομανείς και Πουπουδάροι

[left][i]ΝΙΚΟΣ ΑΣΑΝΣΕΡΙΤΗΣ[/i][/left]

[center][size=14][b]Οποιομανείς και Πουπουδάροι[/b][/size][/center]

[size=10][right][i]«Όποιος δεν είναι μερακλής,
του πρέπει να πεθάνει...»
[Αμανές][/i][/right][/size]

         [size=12]Αποσπώ από μια κριτική μελέτη του Οδυσσέα Ελύτη[1]: [i]«Όσο [...] συχνά είναι τα θετικά στοιχεία που θα μπορούσε κανείς να εγγράψει στο ενεργητικό του, άλλο τόσο συχνά είναι και τ' αρνητικά. Εννοώ αυτά που ξεπερνούν τα επιτρεπτά όρια της αφέλειας και μαρτυρούν μιαν [b]ασυγχώρητη[/b][2], κάποτε και [b]εξοργιστική, προχειρότητα[/b] [ ...], που θα τα διόρθωνε στους μαθητές του κι ένας ευσυνείδητος Γυμνασιάρχης. Λέξεις που επαναλαμβάνονται όχι καν στην ίδια σελίδα μα και στην ίδια περίοδο' αλλεπάλληλα [b]«που»[/b] και [b]«όπου»[/b] μέσα σε μια μόνη φράση [...]»[/i]. Στο εδώλιο ο μεγάλος Παπαδιαμάντης’ φανταστείτε! Και ιδού του «εγκλήματός» του το σώμα:
         [i]«Κάτω από τον κρημνόν [b]οπού[/b] βρέχουν τα κύματα, [b]όπου[/b] κατέρχεται το μονοπάτι το αρχίζον από τον ανεμόμυλον του Μαμογιάννη [b]οπού[/b] αντικρύζει τα Μνημούρια, και δυτικώς δίπλα εις την προεξοχήν του γιαλού, [b]την οποίαν[/b] τα μαγκόπαιδα του χωρίου – [b]οπού[/b] δεν παύουν από πρωίας μέχρις εσπέρας όλον το θέρος να κολυμβούν εκεί τριγύρω- ονομάζουν «το Κοχύλι» [...] κατέβαινε το βράδυ – βράδυ η γρια – Λούκαινα, μία χαροκαμμένη γραία [...]»[3].[/i]
         Καημένε μου, Γιάννη, νοτάριε, από το 1990 ηλεκτρονικέ! Αν είχε προλάβει να σε πιάσει στα φωτόλουστα χέρια του, τ' αρμυρισμένα από το πέλαο τ' αστραφτερό, ο αδυσώπητος Νομπελίστας, και τι δε θα σου καταμαρτυρούσε εσένανε! Σου 'φερα τον πελάτη μου που ’θελε να πουλήσει το διαμέρισμά του κι εσύ τον έβαλες να υπογράψει δήλωση πως αδιαφορεί για τη γλώσσα του' πως όχι μόνο αδιαφορεί παρά πως την εχθρεύεται' όχι απλώς πως την εχθρεύεται παρά πως την ορέγεται, να τη φάει, μαζί με τον αγοραστή κι αυτή, μαζί με το κεμέρι του! Του 'σπρωξες κάτω απ’ τη μύτη για υπογραφή το προϊόν του εκτυπωτή σου και μ’ ένα δάχτυλο αμετάπειστο τον διάταξες να 'μολογήσει πως: [i]«δήλωσε ότι έχει στην πλήρη και αποκλειστική του κυριότητα, νομή και κατοχή το υπό στοιχείο Άλφα δύο [Α-2] οριζόντιας ιδιοκτησίας διαμέρισμα του πρώτου [Α΄] πάνω από το ισόγειο ορόφου, ενός κάθετης ιδιοκτησίας οικοδομήματος, [b]που[/b] αποτελεί την ανεξάρτητη και αυτοτελή ιδιοκτησία, [b]που[/b] χαρακτηρίζεται με το στοιχείο «Β», δηλαδή μιας πολυκατοικίας [b]που[/b] είναι υπό ανέγερση στο ξεχωριστό [[b]που[/b] περικλείεται με τα γράμματα Γ-Δ-Ε-Ζ-Γ] τμήμα ενός μεγαλύτερου οικοπέδου [b]που[/b] βρίσκεται στην Κηφισιά Αττικής, μέσα στο εγκεκριμένο σχέδιο και στην κτηματική περιφέρεια του Δήμου Κηφισιάς στη θέση «Κλαούνι» Κάτω Κηφισιάς και στις οδούς Αθανασίου Διάκου και Λάμπρου Κατσώνη, [b]που[/b] φαίνεται με τα γράμματα Α-Β-Γ-Δ-Ε-Ζ-Α, τόσο στο σχεδιάγραμμα του μηχανικού Ε.Λ. [b]που[/b] προσαρτάται στην υπ’ αριθμό 14.140/ 1988 πράξη του Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι.Η., όσο και στο από 2.2.1988 τοπογραφικό διάγραμμα του Πολιτικού Μηχανικού Ε.Λ. [b]που[/b] προσαρτάται στην υπ' αριθμό 14.764/88 πράξη [...]»[/i]. Όταν είδες πως ο πωλητής υπέκυψε, γύρισες φύλλο και οπλίζοντας ξανά το γλωσσοκτόνο δάχτυλο, τον υποχρέωσες άλλη μια φορά να υπογράψει πως: [i]«[...] η παραπάνω ανεξάρτητη ιδιοκτησία «Β» έχει συμμετοχή εξ αδιαιρέτου στο όλο οικόπεδο πενήντα πέντε χιλιοστά [55/000] και είναι αυτοτελής κάθετη ιδιοκτησία, [b]που[/b] αποτελείται από την πολυκατοικία [b]που[/b] υπάρχει σήμερα στο τμήμα του όλου οικοπέδου [b]που[/b] φαίνεται με τα γράμματα Γ-Δ-Ε-Ζ-Γ στο παραπάνω σχεδιάγραμμα του Πολιτικού Μηχανικού Ε.Λ., [b]που[/b] προσαρτάται στην υπ' αριθμό 14.764/88 πράξη του Συμβολαιογράφου Αθηνών Ι.Η. και στην υπ' αριθμό 14.140/88 πράξη του άνω Συμβολαιογράφου Αθηνών, με το δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης και εκμετάλλευσης του οικοπεδικού αυτού τμήματος, [b]που [/b][...]»![/i]
         Κι όταν δειλά – δειλά σου παρατήρησα πως σαν να το παρακάναμε στο πουπούδισμα, σήκωσες την οφρύν και χαμογέλασες -με κατανόηση, είν' η αλήθεια...
         Κάθουμαι τώρα και συγκρίνω τα δυο κείμενα -πάνω από εκατό χρόνια θα τα χωρίζουνε- κι αναρωτιέμαι: Πόσο να ωριμάσαμε στο μεταξύ; Το ένα, το παλιό, μ' όλα του τα πουπούδια, δεν παύει να μαγεύει, κι ας λέει ο ολετήρας ο Ελύτης! Το άλλο, το στερνό, της εποχής μας, κάνεις προσπάθεια για να το παρακολουθήσεις, και πάλι δεν τα καταφέρνεις. Τις να πταίει;
         Ο φίλος μου, ο Γιάννης ο τεχνολογημένος, δεν είναι ακαλλιέργητος καθόλου. Να με διδάξει είναι ικανός για τον Ελύτη' δεν είναι ακάτεχος ούτε του Ρίτσου ουδέ και του Σεφέρη. Άσε τη γλώσσα της πολιτικής πώς την κατέχει! Γι’ αυτό και με διαολίζει περισσότερο! Πώς αδειάζει, μαθές, μόλις αντικρίσει μια λευκή κόλλα και πώς κατρακυλάει σαν πρόκειται για τον επιούσιο! Πού είναι η ευαισθησία του η αξεπέραστη' πού η φαντασία του η μοναδική' τι γίναν οι πρωτοβουλίες του οι ευάριθμες' πού κρύφτηκε η ανεξαρτησία του η πολιτική; Εκεί που ο καθαρευουσιάνος ο Παπαδιαμάντης αντιγράφει το συνταχτικό και τους εκφραστικούς τρόπους της λαϊκής μας γλώσσας -άλλαξε λίγο τις καταλήξεις του και θα το δεις!- ετούτος, ο Γιάννης ο ενήμερος, μακαρονίζει καθαρευουσιάνικα καμώνοντας πως γράφει στη Δημοτική!
         Τούτο είναι το μυστικό: Δούλεψε! Χτίσε τη φράση λαϊκά κι όχι καθαρευουσιάνικα! Δεν είναι οι λέξεις που μετράνε, παρά η δομή του λόγου! Η γλώσσα μας, η γλυκιά μας η γλώσσα, άμα την αγκαλιάσεις, σου σχωρνάει τ' άλλα σου λάθη, κι άμα την καταχτήσεις, τα λάθη σου τ' αλλάζει σε παινάδια.
         Έλα μαζί μου! Πάμε στα χρόνια που τιναζόταν ο κόσμος ψηλά, τότε που χάραζε η αυγή της Δημοκρατίας στον πλανήτη μας, κι αφουγκράσου:
         [i]«1789, Αυγούστου 8. Την σήμερον, παντοτινά πουλεί και ελεύθερα παραδίνει ο Νικολό ρεϊζης Καϊρης προς τον Νικολάκη Τωμάζου Καϊρη το καϊκι του όλο, ως εστί και ευρίσκεται, με την αρματωσιά του και με όλα του τα δικαιώματα διά ασιλάνια[4] εννιακόσια πενήντα [λέγω: Νο ασιλάνια 950], ως καθώς εσυμφώνησαν αναμεταξύ τους. Και του το δίδει από την σήμερον παντί ελεύθερον, να το έχει ως μούλκι[5] εδικό του' πουλήσει, χαρίσει' όπως βούλεται να το κάμει. Και ομολογά ο άνωθεν πουλητής ότι έλαβεν τον αριθμόν από τον άνωθεν αγοραστή την ιδίαν ώραν και κράζεται πληρωμένος και ευχαριστημένος, απομένοντας να μαντινίρει[6] και να διαφεντεύει[7] την παρών πούλησιν εις κάθε εναντίον οπού αν ήθελεν ακολουθήσει. Και εις βεβαίωσιν αληθείας έγινεν η παρών πούλησις, υπογεγραμμένη με αξιοπίστους μάρτυρας». [/i]Τι όμορφα και τι σταράτα δικαιοπρακτούσαν οι Αντριώτες ναυτικοί εδώ και διακόσια τόσα χρόνια![8]
         Μα τι σου λέω τώρα, κατεστημένε Γιάννη! Δε σε γυρίζω στα μικράτα σου, τότε που ψέλλιζες τους άδολούς σου γλωσσοδέτες; Αχ, τι σοφά πουπούδιζες, καημένε Γιάννη, στης μητρικής σου γλώσσας τη -χαμένη πια- αγκάλη:
[center][i]«Ήρθε και ο Χάροντας
και πήρενε τον κυνηγό
[b]που[/b] σκότωσε το λύκο,
[b]οπού[/b] φαε το βόδι
[b]οπού[/b] πιε το ποτάμι
[b]οπού[/b] σβησε το φούρνο
[b]οπού[/b] καψε το ξύλο,
[b]που[/b] σκότωσε το σκύλο
[b]οπού[/b] φαε την κάτα
[b]οπού[/b] φαε τον ποντικό
[b]οπού[/b] φαε το φτίλι,
[b]οπού[/b] φεγγε και κένταε
η κόρη το μαντήλι...»[9].[/i][/center]

         Ντίλι, ντίλι, ντίλι κι ανάθεμα που άδραχνες, βρε Γιάννη, το κοντύλι...!

[right][Πρώτη δημοσίευση στο ΝοΒ 1990 [38], 1268][/right]

-------------------------------------------------------------[/size]
[u]ΣΗΜΕΙΩΣΟΥΛΕΣ:[/u]
1. Η μαγεία του Παπαδιαμάντη, εκδ. Ερμείας, χ.χ., σ. 46-47
2. Όλες οι υπογραμμίσεις, δικές μου
3. Ελύτης, ό.π.π., σ. 117
4. Ασιλάνι ή ασλάνι: ασημένιο πολωνέζικο νόμισμα, με παράσταση λιονταριού [τούρκ. aslan]
5. Μούλκι: χτήμα, ιδιοχτησία [τούρκ. m:ulk]
6. Μαντινίρω: διαφυλάσσω, εγγυώμαι [ιταλ. mantenire]
7. Διαφεντεύω: υπερασπίζω, προστατεύω [ιταλ. diffendere]
8. Και τι στοργικά που περιμάζεψε και δημοσίεψε κι αυτό κι ένα πλήθος άλλα δικαιοπραχτικά έγγραφα της αγαπημένης του της Άντρος ο γλαφυρός πατριδοφύλακας Δημήτριος Ι. Πολέμης στο εξαίρετο περιοδικό σύγγραμμά του «Πέταλον»! [τεύχ. Β΄, 1982, σ. 137]
9. Δημητρίου Πασχάλη, Δημώδη τραγούδια της νήσου Άνδρου, εκδ. Συλλόγου «Ο Δημήτρης Μπαλής», χ.χ. σ. 80. Πρβ. Α.Σ.Αρβανιτοπούλου, Μέθοδος προς έρευναν του Αττικού Ποινικού Δικαίου, Βόλος, 1923, σ. 15-16.

Τελευταία Νέα

Ανακοινώσεις ΔΣΑ
09:55
15/10/19
Η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, που...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
15:00
14/10/19
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
13:40
14/10/19
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
10:20
08/10/19
Η Μόνιμη Επιτροπή Δοκιμασίας Επάρκειας του άρθρου 16 Κώδικα Δικηγόρων (Ν.4194/2013) ανακοινώνει ότι...
Εκδηλώσεις
18:39
07/10/19
Το Ινστιτούτο Διεθνούς και Ελληνικού Αθλητικού Δικαίου (Ι.Δ.Ε.Α.Δ.)  σας προσκαλεί στην ετήσια...
Ανακοινώσεις ΔΣΑ
13:18
04/10/19
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών διοργανώνει Σπουδαστήριο για τον νέο Ποινικό Κώδικα, για ασκούμενους...
Εκδηλώσεις
12:51
02/10/19
  Η PALLADIAN CONFERENCES διοργανώνει για 6η συνεχή...
Προκηρύξεις
19:30
23/09/19
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
08:37
23/09/19
Ένωση Ασκουμένων και Νέων Δικηγόρων Αθηνών               ...
Ανακοινώσεις ΕΑΝΔΑ
19:47
18/09/19