ΑΓΧΟΣ ΣΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ

18 απαντήσεις [Τελευταία καταχώρηση]
sofia.nt
Εικόνα: sofia.nt
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 03/04/2013

Συνάδελφοι καλήμερα!

Είμαι νέα δικήγόρος, επί της ουσίας δηλαδή εργάζομαι στο δικό μου γραφείο μόλις 2 μήνες. Φυσικά πέρασα προηγουμένως την γνωστή διαδικασία του να εργαστώ σε κάποιο οργανωμένο γραφείο επί 12ωρου ή και 14ωρου βάσεως καθημερινώς (ενίοτε και σ/κ) με αμοιβή της τάξης των 800 ευρώ.
Το θέμα που θέλω να θέσω αφορά την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκομαι από την στιγμή που θα πατήσω το πόδι μου στα δικαστήρια, πολύ περισσότερο δε όταν βρίσκομαι στο ακροατήριο ακόμα και για να ζητήσω αναβόλή. Έχω τελειώσει με την άσκηση εδώ και 5 χρόνια, όμως ΠΑΝΤΟΤΕ απέφευγα οποιαδήποτε επαφή μου με το ακροατήριο συγκεκριμένα, προκειμένου να μην μπω σε αυτή την δυσάρεστη ψυχολογική κατάσταση. Νιώθω ότι όλοι με κοιτάνε, όλοι ακούνε αυτά που λέω, με πιάνει ταχυκαρδία, αισθάνομαι ότι οι υπόλοιποι δικηγόροι καραδοκούν για την στιγμή που θα κάνεις το παραμικρό λάθος, αισθάνομαι εκτεθειμένη και συνήθως ξεχνάω οτιδήποτε πρέπει να πω. Το έχω ψάξει και δεν είναι αγοραφοβικό σύνδρομο γιατι κάποτε έπαθα το ίδιο όταν βρισκόμουν μόνη μου σε ενα δωμάτιο, εγώ και ο δικαστής, για να βγάλω μια προσωρινή διαταγή. Ξέχασα και το όνομα μου....
Δικαστήρια έχω κάνει μόνο δύο και η αιτία είναι αυτή που περιγράφω παραπάνω. Αύριο θα συζητηθεί μία αγωγή μου και έχω κόμπο στο στομάχι εδώ και μία εβδομάδα, σήμερα μάλιστα είμαι χειρότερα.
Αναγνωρίζω ότι μεγαλοποιώ μέσα μου το ζήτημα και ότι είμαι υπερβολική, όμως τις ελάχιστες φορές που έχει τύχει να το συζητήσω με γνωστούς συναδέλφους της ηλικίας μου, μου απαντάνε ότι αυτοί είναι άνετοι και ότι μάλιστα ΤΡΕΛΑΙΝΟΝΤΑΙ να είναι μέσα σε δικαστήριο και να αγορεύουν...πράγμα που με κάνει να νιώθω απαίσια για τον εαυτό μου.
Γιατί όλοι θέλουν να παριστάνουν τους καμπόσους?Τείνω να σιχαθώ τον κλάδο μας...

manti
Εικόνα: manti
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 08/01/2009

Συνάδελφε καλημέρα!

Νομίζω ότι καταλαβαίνω την κατάσταση που περιγράφεις. Κι έγω έχω αυτόν τον κόμπο όποτε έχω ακροατήριο και από την αγωνία μου, αγχώνομαι καμιά εβδομάδα πριν και το προηγούμενο βράδυ δε με πιάνει ύπνος.

Από έκεί και πέρα όμως, αυτές οι καταστάσεις είναι συνυφασμένες με το επαγγέλμα μας, οπότε ή αλλάζεις επάγγελμα ή προσπαθείς να το αντιμετωπίζεις. Εγώ πλέον επιδιώκω τα ακροατήρια για να μου σπάσω αυτή τη φοβική προσέγγιση και σε ένα βαθμό νομίζω ότιο το έχω καταφέρει.

Προετοιμάζεσαι όσο το δυνατόν καλύτερα, κάνεις ότι περνάει από το χέρι σου να προλάβεις τυχόν απρόοπτα, σημειώσεις για εκείνη την ώρα, αν τα χάσεις να μπορείς να το ξαναπιάσεις και να πεις αυτά που είναι να πεις, και focus στους μάρτυρες, στον αντίδικο συνάδελφο και τον πρόεδρο, block σε οτιδήποτε άλλο, και πήγαινε κατά πάνω τους! Στραβές πάντα θα γίνονται και τα λάθη είναι στο πρόγραμμα, πρέπει απλά να τα αντιμετωπίζουμε!

Σου εύχομαι ολόψυχα καλή επιτυχία για αύριο και άμα θες έρχομαι για κερκίδα να πάρεισ τα πάνω σου!

sofia.nt
Εικόνα: sofia.nt
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 03/04/2013

Είναι τα προσωπικά στοιχήματα και το να μην δέχεσαι την προσωπική αποτυχία φαντάζομαι οι λόγοι που δημιουργούν τέτοια συναισθήματα. Γιατί κατά τα άλλα είμαι πολύ δυναμικός άνθρωπος και καλή στην δουλειά μου τηρουμένων των αναλογιών.
Νιώθω συμπαράσταση όταν βλέπω ότι και άλλοι περνάνε τα ίδια. Σ ευχαριστώ πάρα πολύ για την απάντηση σου και την εμψύχωση, πραγματικά συγκινούμαι όταν δεν φοβάται κάποιος να παραδεχτεί τις ανησυχίες του, δυστυχώς στον κύκλο που κινούμαι εδώ οι περισσότεροι λειτουργούν σαν να γεννήθηκαν με το χάρισμα της δικηγορίας....

manti
Εικόνα: manti
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 08/01/2009

Η αποτυχία είναι σίγουρη κάποια στιγμή και πρέπει να τη δέχεσαι και αυτή. Απλά κάθε φοράς καταβάλλεις τη μέγιστη προσπάθεια και επιμέλεια να την αποφύγεις, οπότε και μετά είναι πιο εύκολο να την αντιμετωπίσεις. Προσωπικά, δεν γνωρίζω δικηγόρο με 100% ποσοστό επιτυχίας. Μη μασάς λοιπόν, δεν υστερείς σε τίποτα συγκριτικά με άλλους. Έχεις μια "αδυναμία", όπως όλοι, δεν εθελοτυφλείς, δεν την αγνοείς, την αναγνωρίζεις, την εντοπίζεις, που είναι το ήμισυ και για μένα θέλει κότσια να το κάνεις, και το άλλο μισό κομμάτι είναι να την αντιμετωπίσεις.

Η αφοβία καμιά φορά είναι προιόν άγνοιας.

Yiannis
Εικόνα: Yiannis
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 30/03/2007

Eνδιαφέρον το θέμα που θίγεις και μας αφορά - λιγότερο ή περισσότερο - όλους. Η Manti έχει δίκιο στο σημείο που σου λέει ότι η καλή προετοιμασία θα σε βοηθήσει και θα σου δώσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Και όντως, πρέπει να τα επιδιώκεις τα ακροατήρια όσο το δυνατόν περισσότερο. Κάποια πιο "πρακτική" συμβουλή δεν έχω να σου δώσω, να ξέρεις όμως ότι με την πάροδο του χρόνου θα βελτιώνεσαι, αυτό είναι βέβαιο.Και τέλος, ΜΗΝ πιστεύεις τα όσα λένε οι συνάδελφοι σου.

victory
Εικόνα: victory
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 01/06/2011

προσυπογράφω τα του Γιάννη : διαβάζουμε πολύ, κρατάμε σημειώσεις κ επιδιώκουμε την τριβή, γιατί δίνει εξοικείωση. Με έχω παρατηρήσει να είμαι πολύ πιο ψαρωμένη από προηγούμενη φορά, όταν επανέρχομαι να δικάσω μετά από μεγάλο διάστημα! Κ ναι, ποτέ δεν άκουγα αυτά που έλεγαν συνάδελφοί μου! Ποτέ! Υπάρχει πολύ ψώνιο κ ανασφάλεια για να παραδεχτούν την "αδυναμία"! Μην αφήνεις να σε ντοπάρουν.

Κατά τ' άλλα, η ψυχραιμία σώζει. Μού' χουν τύχει ένα σωρό στραβές : νά' χω ξεχάσει να εγγράψω την εξ αναβολής υπόθεση στο πινάκιο, η δικαστίνα να μην την εκφωνεί αν δεν την φέρω ένσημα κείνη την ώρα, να ψάχνομαι κ να μην τά' χω μαζί μου. αλλαγή 10 αποχρώσεων του κόκκινου. Μού' χει τύχει δικαστής να μου πει "είστε δικηγόρος;". Μού' χει τύχει η αντίδικος να φέρει ψευδομάρτυρα. Μού' χει τύχει ο μάρτυράς μου να τα κάνει σαλάτα. Μού' χει τύχει η αντίδικος να φωνάζει κ να ωρίεται ότι θα μου κάνει μήνυση, απλώς για να κερδίσει εντυπώσεις. Τι να σου πω, θες κ άλλα; Γιατί λέμε ότι το επάγγελμα θέλει γερό στομάχι; Κ γω βλέπω κάτι μεγαλύτερους, που ηδονίζονται με την αγόρευσή τους..τι να κάνουμε τώρα. Καθένας με τα κυβικά κ τα ατού του. Ψυχραιμία κ δουλειά, ούτως ώστε αν κάτι δεν πάει καλά, νά' σαι ήσυχη με τη συνείδησή σου..

Elena K
Εικόνα: Elena K
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 13/12/2011

Δές το σαν θεατρική παράσταση!Ετοιμάσου να παίξεις ένα ρόλο σαν όλους τους άλλους εκείνη τη στιγμή,ίσως και λίγη βαλεριάνα να σε βοηθήσει.Νομίζω ότι το άγχος αυτό είναι πολύ κατανοητό.το θέμα δεν είναι να μην έχουμε άγχος αλλά παρότι φοβόμαστε να κάνουμε αυτό που έχουμε να κάνουμε,χωρίς να σημαίνει ότι αυτό είναι εύκολο και στην πράξη.Με την εμπειρία σιγά σιγά το άγχος καταλαγιάζει και αποκτάμε περισσότερη αυτοπεποίθηση.Και μην ξεχνάς:Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε!

sofia.nt
Εικόνα: sofia.nt
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 03/04/2013

Ήδη νιώθω καλύτερα, εύχομαι και πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα ξεπεραστεί. Πάντως σας ευχαριστώ όλους για την συμπαράσταση και τις συμβουλές!Δύσκολο το επάγγελμα αλλά είναι ευτυχές όταν λαμβάνεις τόσο ανθρώπινη αντιμετώπιση. Να είστε καλά παιδιά!!

agapi
Εικόνα: agapi
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 02/09/2009

Οταν διαβασα το κειμενο σου προσπαθουσα να θυμηθω μηπως το εχω γραψει εγω !! κοιταξα ονομα και ημερομηνια  για να βεβαιωθω οτι δεν ειμαι εγω !!Καταρχας να σου πω οτι στην ζωη μου δεν ντρεπομαι και δεν φοβαμαι....στην δικηγορικη μου ζωη ομως.............

εχω 10 χρονια στην πλατη μου, εχω δουλεψει πολυ δυσκολες υποθεσεις παντα ομως σε αλλων γραφειο, ποτε δεν επιθυμησα να ανεβω εγω στο ακροατηριο, παντα φοβαμαι και θα φοβαμαι !!! εγω ντρεπομαι απιστευτα , ειμαι σιγουρη οτι θα τα κανω σαλατα και προτιμω να δουλευω στα μετοπισθεν και οχι να φαινομαι. το πιθανοτερο ειναι οτι δεν κανω για αυτην την δουλεια !!!! αυτο ομως το επαθα οταν μετα την ασκηση, πηγα σε αλλουνου γραφειο για δικηγορια ο οποιος ποτε δεν μου εδωσε μια υποθεση, με αφησε ετσι και απεκτησα φοβο !!μετα περασαν κανα 3 χρονια σε αλλα γραφεια, μια απο τα ιδια, ποτε δεν πηρα δικη μου υποθεση ωστε να νικησω τους φοβους μου....μετα οσες φορες μου προτειναν να δικασω εγω, αρνηθηκα !!!

Ομως οσο ημουν ασκουμενη, επειδη σκυλοβαριοταν το αφεντικο, με εστελνε απο δω και απο κει και μαλιστα ετυχε να δικασω, να παρω αναβολες, ακομα και στο ΣτΕ και να το παιζω εκει δικηγορος ενω δεν  ημουν και ενω ηταν σφραγισμενος ο φακελος με το ονομα του αφεντικου. Και ομως το εκανα γιατι αν και ντρεπομουν, ηξερα οτι δεν εχω αλλη λυση, οτι πρεπει να ξεκομπλαρω ! μετα την ασκηση ομως ηρθε το ΧΑΟΣ, κάτι που πιστευω οτι δεν θα ξεπερασω ποτε στην ζωη μου και γι αυτο θα ηθελα να κανω κατι αλλο (πχ συμβολαιογραφος) οποτε να μπορω ευκολα να ΚΡΥΒΟΜΑΙ !!

M4RIA
Εικόνα: M4RIA
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 28/01/2008

Συνάδελφε, έχουμε περάσει όλοι από εκεί..! Η τριβή είναι το παν! Και φυσικά καλή προετοιμασία! Εγώ πλέον είμαι στα 2,5 χρόνια λειτουργίας του δικού μου γραφείου, και μάλιστα το ξεκίνησα αμέσως μετά την άσκηση! Θέλει θάρρος και πείσμα! Στην αρχή έλεγα στον εαυτό μου "σκάσε και κολύμπα"! Με μεγάλη χαρά σου λέω ότι πλέον είμαι πολύ πιο ψύχραιμη και συγκροτημένη! Δώσε χρόνο στον εαυτό σου και διώξε μακριά αυτές τις σκέψεις! Καλή επιτυχία αύριο και στην υπόλοιπη πορεία σου! Είμαι σίγουρη ότι σε λίγο καιρό από τώρα θα επανέλθεις στο θέμα για να μας πεις ότι νιώθεις πολύ καλύτερα!

Βασιλική.
Εικόνα: Βασιλική.
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 13/02/2013

Συνάδελφε, πραγματικά θίγεις ζήτημα ουσίας! Δυστυχώς, στις στιγμές της "κρίσης" είμαστε μόνοι μας και ο καθένας μας το παλεύει όπως μπορεί. Αν όμως σε ανακουφίζει έστω και λίγο, να ξέρεις ότι σε καταλαβαίνω απόλυτα. Είμαστε πολλοί στην ίδια πλευρά, αν και λίγοι το παραδέχονται, θεωρώντας το ως αδυναμία. Προσωπικά, έχω καταλήξει στο ότι, εκτός από την έλλειψη εμπειρίας και τριβής στα ακροατήρια, μάλλον οφείλεται και σε έντονη αίσθηση της ευθύνης, κάτι που από τον τρόπο που γράφεις, φαίνεται πως έχεις. Το μόνο που μπορώ να σου πω, επειδή ανάλογα αισθάνομαι κι εγώ, είναι να μην επιβαρύνεις ακόμη περισσότερο τον εαυτό σου με σκέψεις του τύπου "είμαι υπερβολική", "μεγαλοποιώ τις καταστάσεις" κτλ. Το έχω κάνει (και πολλές φορές ακόμη το κάνω), και πίστεψέ με, δεν βοηθά καθόλου. Ίσα-ίσα, περιπλέκει τα πράγματα. Δέξου το ως μια κατάσταση παροδική, και δες το ως ένα ακόμη στοίχημα για να κερδίσεις! Πάρε το χρόνο σου, δεν είναι κάτι που λύνεται άμεσα, ένα βήμα τη φορά. Κατά τα άλλα, θα συμφωνήσω με τους υπόλοιπους συναδέλφους. Να εστιάσεις στην προετοιμασία σου, και να σκέφτεσαι πως έχεις κάνει ό,τι καλύτερο μπορείς. Ακόμη κι αν κάτι προκύψει που δεν έχεις προβλέψει, δεν χάλασε ο κόσμος, είναι μέσα στο παιχνίδι. Καλή επιτυχία! 

ΠΕΓΚΥ
Εικόνα: ΠΕΓΚΥ
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 23/05/2011

 http://www.youtube.com/watch?v=3NaUS6iDFeM

 

αξίζει να το δείς κ καλή επιτυχία ;)

tolisspi
Εικόνα: tolisspi
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 23/12/2009

Καλο ειναι να εχεις μαζι σου και εναν συναδελφο/φιλο, οποιος μπορει να σε εμψυχωνει και να σε βοηθαει οταν βρεθεις σε δυσκολη στιγμη....

spyros82
Εικόνα: spyros82
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 17/03/2013

 Το άγχος είναι λογικό κ καθόλου κατακριτέο....

Ολοι έχουν περάσει απο αυτο το στάδιο κ ακομα  η νομοθεσία σε ορισμένες ανεπτυγμένες χώρες  έχει προβλέψει για αυτό ...

''Στη Μεγάλη Βρετανία οι δικηγόροι διακρίνονται σε barrister και σε solicitor. Από αυτούς μόνο η πρώτη κατηγορία παρίσταται ενώπιον δικαστηρίων, ενώ η δεύτερη ασχολείται αποκλειστικά με τη συμβουλευτική δικηγορία.''

malmc123
Εικόνα: malmc123
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 20/11/2008

Στο πρωτο δικαστηριο που ειχα ο αντιδικος μου ειπε στο τηλεφωνο ότι "θα μου ανοιξει το κεφαλι". πηγα τρεμοντας. Τελικα εχασε τη δικη και πληρωσε και ενα σκασμο δικαστικα εξοδα.

Σε επομενο δικαστηριο, με πολυ μικρο αντικειμενο (410,96 ευρω ζητουσα ως εναγουσα) ο συναδελφος του αντιδικου-ηλικιωμενος δικηγορος-με αντιμετωπισε πολυ επιθετικα μου εκανε ενα σκασμο ενστασεις-ανταγωγη-ενσταση συμψηφισμου αραδιαζοντας αρθρα του ΑΚ που δεν ειχα ιδεα τί ελεγαν, και ψελισα απλως "κι εγω κανω ενσταση αοριστιας" και γυρισα στο γραφειο ετοιμη για εγκεφαλικο.Με πολυ διαβασμα (η ανταγωγη ηταν αγνωστη λεξη- δεν ειχα ιδεα τί επρεπε να κανω-, πολυ διαβασμα και πολυ διαβασμα, την κερδισα.

Ετσι καταλαβα τα εξης.

-Το αγχος ειναι κομματι της δουλειας μας, δυστυχως, στο ακροατηριο αισθανεσαι αμεσα εκτεθειμενος, στον πελατη, στον αντιδικο σε όλους, τρεμεις μη φανει η ασχετοσυνη που νιωθεις ότι εχεις. η απαντηση σε αυτο είναι για μενα ακριβως αυτο που ειπε ο Γιαννης, πολυ καλη προετοιμασια. κανεις δεν τα ξερει όλα. Ακομη και ο επιθετικος αντιδικος σου, που μπορει να εχει αλλο στυλ απο εσενα, για να φανει στον πελατη του μαχητικος κλπ.. Ακολουθεις τη γραμμη σου, εισαι ευγενης και προσεκτικος και κανει ότι καλυτερο μπορεις.Δεν χρειαζεται να γινεις άλλος.Το αγχος, με τον καιρο θα μαλακωσει.δεν θα φυγει αλλα θα απαλυνει όταν πχ θα χειριζεσαι υποθεσεις που γνωριζεις καλα το αντικειμενο..

-Δεν κερδιζεις παντα. Κερδος μπορει να ειναι να μειωσεις το αιτουμενο ποσο, να γινουν δεκτοι ισχυρισμοι σου κλπ. οχι παντα να βγει λαδι ο πελατης σου.δεν εισαι θεος. αν εχεις ενταξει τη συνειδηση σου ότι εκανες ό,τι καλυτερο δυνατον απο αποψη προετοιμασιας, αυτο ειναι ερκετο.

-Εχει να κανει με το χαρακτηρα. Συναδελφος που τωρα βγηκε στη συνταξη και τον εκτιμω αφανταστα ως εξαιρετικο δικηγορο, μου εξομολογουνταν ότι οποτε ειχε ακροατηριο-παρα τα χρονια- δεν κοιμοταν το βραδυ και γεμιζε εκζεματα απο το αγχος.Αποδεξου το και προσπαθησε να το μαλακωνεις με τη γνωση και με το να τοποθετεις την καθε υποθεση εκει που πρεπει-μην μεγαλοποιεις το σημαντικο ρολο σου, δεν ειναι δηλαδη μόνο αποτελεσμα δικων σου χειρισμων.

Αν μπορεις στα πρωτα δικαστηρια, παρε μαζι ενα φιλο/φιλη σου. Βοηθαει και μόνο η παρουσια.

-Μην κοροιδευεις τον εαυτο σου ότι επειδη εγινες δικηγορος, επαψες να εισαι ανθρωπος.

Καλη επιτυχια απο την καρδια μου.

ΥΓ--Τελικα ειμαστε περισσοτεροι-ειδες;

sofia.nt
Εικόνα: sofia.nt
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 03/04/2013

Σας ευχαριστώ όλους από τα βάθη της καρδιάς μου! Πήρα απίστευτη δύναμη από την στήριξη όλων σας και σήμερα που έγινε το δικαστήριο ήμουν σε πολύ μέγάλο βαθμό ήρεμη, μόνο και μόνο επειδή κατάλαβα ότι δεν είμαι μόνη σε αυτό που νιώθω. Όλα τελικά πήγαν καλά, φυσικά είμαι άυπνη, αλλά ήταν αναμενόμενο και σίγουρα ξέρω ότι τουλάχιστον τώρα και στα επόμενα πρώτα χρόνια θα νιώθω σχεδόν το ίδιο κάθε φορά που θα χρειάζεται να εμφανιστώ.
Παρατηρούσα σήμερα όλο το θεατριλίκι που έπαιζε μέσα στο δικαστήριο, που για να είμαι ειλικρινής μου προκαλούσε αηδία από την άσκηση ακόμα γιατί ευτυχώς (!!) έχω μεγαλώσει σε αυθεντικό περιβάλλον με αυθεντικούς ανθρώπους και κανένας μας δεν φοβόταν να πει ότι φοβάται. Αναγνωρίζω φυσικά ότι σε κάποιες περιπτώσεις είναι αναγκαίο, ώστε να νιώσει και ο πελάτης σου ασφάλεια αλλά από την άλλη όλα έχουν το μέτρο τους και σίγουρα το να επιτίθεσαι για παράδειγμα στον συνάδελφο σου μόνο και μόνο για να κερδίσεις τις εντυπώσεις ξεπερνάει το μέτρο της ανθρωπιάς, πόσο μάλλον της συναδελφικότητας.
Τελικά όντως είμαστε περισσότεροι και χαίρομαι αφάνταστα που πολλοί από εμάς δεν έχουμε αλλοτριωθεί.
Με άγγιξαν όλες οι απαντήσεις και ειλικρινά σας το λέω μπήκα στο δικαστήριο χαμογελώντας.
Όλα τα καλά σας εύχομαι παιδιά! Μακάρι να σας γνώριζα προσωπικά και να κερνούσα κανένα κρασάκι δίπλα στην θάλασσα!Καλή συνέχεια σε όλους!!

ghelly
Εικόνα: ghelly
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 27/01/2012

Δεν προλαβα να διαβάσω αν το εχει αναφέρει καποιος αλλά επειδη πολλες φορές τα παιχνίδια του μυαλού κανουν χορό και οσο και να προσπαθείς να επιβληθείς δεν...

δοκίμασε και την επιλογή καποιου ανθοϊάματος Bach. Μην το θεωρήσεις επ'ουδενί φάρμακο. Δεν ειναι. πχ το rescue remedy

Προσωπικά ετρωγα φρίκη ως φοιτητρια κυρίως και τοτε με βοηθουσε το βάμμα πασιφλορας να ειμαι ηρεμη. Πλέον επειδη μου επεσαν απανωτά αυτεπάγγελτα ποινικά που δεν ειχα χρόνο ουτε για φωτοτυπιες να παω τη δικογραφία, είμαι λιγο πιο αναίσθητη.

M4RIA
Εικόνα: M4RIA
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 28/01/2008

Σοφία, περίμενα με αγωνία να μας ενημερώσεις πώς τα πήγες! Χαίρομαι που πήγε καλά και -κυρίως- χαίρομαι που ένιωθες καλύτερα!! Μακάρι να μπορούσαμε να πιούμε εκείνο το κρασάκι που ανέφερες, αλλά, ακόμα και χωρίς αυτό, είμαστε εδώ όλοι για όλους! Καλή συνέχεια!

ΠΕΓΚΥ
Εικόνα: ΠΕΓΚΥ
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 23/05/2011

 Σοφία χαίρομαι πάρα πολυ που μαθαίνω πως πήγες πολυ καλά! κ εις ανώτερα ;)