ανάκληση απόφασης ασφαλιστικών

5 απαντήσεις [Τελευταία καταχώρηση]
provocateur7
Εικόνα: provocateur7
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 11/04/2011

Πριν χρόνια εκδόθηκε κατά της πελατισσας μου απόφαση ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ μέτρων που διέτασαν την μετοίκηση της απο την δική της οικία ! στην συνέχεια εκδόθηκε η αποφαση διαζυγίου χωρίς να αναφέρει οτιδήποτε για την συζυγική οικία (τελεσίδικη πλέον) ! θα πρέπει να κάνω αίτηση ανάκλησης ασφαλιστικών μέτρων αν θέλω να αξιώσω αποζημίωση ή νομή απο στην οικία μου στην οποία μένει εδώ και χρόνια ο αντίδικος χωρίς τα τέκνα που πλέον είναι 25 χρονών ? η μπορώ να προχωρήσω σε οποιαδήποτε αξίωση μου χωρίς ανάκληση ? όποιος γνωρίζει ας με σώσει !!! Ευχαριστω !

tolisspi
Εικόνα: tolisspi
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 23/12/2009

Απο την στιγμη που δεν ασκηθηκε αγωγη εντος 30 ημερων (εκτος εαν ορισε διαφοερετικα το δικαστηριο) απο την εκδοση της αποφασης των ασφ.μετρων τοτε αιρεται αυτοδικαιως το ασφαλιστικο μετρο.

provocateur7
Εικόνα: provocateur7
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 11/04/2011

Σε ευχαριστω πολυ για την απαντηση σου...αυτο πιστευα και γω εως οτου διάβασα αυτή την αποφαση ----->  ΠΟΛ. ΠΡΩΤ. ΒΕΡΟΙΑΣ 116/Τ.Π./1991 ...αν την διαβασεις θα δεις οτι λέει αλλα !

tolisspi
Εικόνα: tolisspi
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 23/12/2009

για ανεβασε την...

tolisspi
Εικόνα: tolisspi
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 23/12/2009

για διαβασε και δω

Διατάξεις:
ΑΚ: 1393,
ΚΠολΔ: 735, (Απόσπασμα)

Αριθμός 2878/2001

Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου

Πρόεδρος: Θωμαϊτσα Πατρώνα, Πρόεδρος Πρωτοδικών.
Δικηγόροι: Γεώργ. Κοντογιώργης, Τριαντ. - Φίλιος Πρωτοσύγκελος.

(…) 1. Σύμφωνα με το άρθρο 1393 ΑΚ, "σε περίπτωση διακοπής της συμβίωσης των συζύγων, το δικαστήριο μπορεί, εφόσον το επιβάλλουν λόγοι επιείκειας ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των τέκνων, να παραχωρήσει στον ένα σύζυγο την αποκλειστική χρήση ολόκληρου ή τμήματος του ακινήτου που χρησιμεύει για κύρια διαμονή των ίδιων (οικογενειακή στέγη), ανεξάρτητα από το ποιος απ` αυτούς είναι ο κύριος ή έχει απέναντι στον κύριο το δικαίωμα χρήσης του. Η απόφαση αυτή υπόκειται σε αναθεώρηση, όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις". Η αγωγή για τη ρύθμιση της οικογενειακής στέγης που δημιουργεί γαμική διαφορά (Παπαζήση, Σταθοπούλου - Γεωργιάδη ΑΚ, άρθρο 1393, αριθ. 17, 85-93, όπου και λοιπές παραπομπές) ασκείται όσο διαρκεί η διάσταση των συζύγων. Σε επείγουσες περιπτώσεις η ρύθμιση μπορεί να γίνει προσωρινά με ασφαλιστικά μέτρα (Παπαζήση, ό.π. αριθ. 92). Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 735 ΚΠολΔ,"Το δικαστήριο έχει δικαίωμα να διατάξει κάθε πρόσφορο ασφαλιστικό μέτρο που υπαγορεύεται από τις περιστάσεις, για τη ρύθμιση των σχέσεων των συζύγων από το γάμο ... ιδίως να διατάξει τη μετοίκηση ενός από τους συζύγους ... να καθορίσει τον τρόπο, με τον οποίο ο κάθε σύζυγος θα χρησιμοποιήσει το ακίνητο όπου διαμένουν ...". Το ασφαλιστικό μέτρο της μετοίκησης, της απομάκρυνσης δηλαδή κάποιου συζύγου από τη συζυγική στέγη, διατάσσεται και αυτό όταν συντρέχει ουσιαστική διακοπή της συμβίωσης και σκοπό έχει, όχι να ρυθμίσει τη χρήση της συζυγικής στέγης, αλλά να ρυθμίσει τις σχέσεις των συζύγων που έχουν διαταραχθεί. Γι` αυτό, προς το σκοπό διατήρησης της ειρήνης και τάξης στη συζυγική οικία, διατάζεται η μετοίκηση ενός από τους συζύγους ως μέσο πρόνοιας, εφόσον κρίνεται ότι η εξακολούθηση της συμβίωσης μόνο περαιτέρω σε παρόξυνση και εκτράχυνση των ήδη τεταμένων συζυγικών σχέσεων οδηγεί (βλ. Γ. Μαριδάκη, Το διαζύγιο, σελ. 193, Α. Τούση, Οικογ. Δίκαιο, σελ. 308, Π. Τζίφρα, Ασφαλιστικά Μέτρα, 4η έκδοση, σελ. 432-436, Β. Βαθρακοκοίλη, ΚΠολΔ, 4ος τόμος, 1996 στο άρθρο735 αριθ. 41-49). Από τα παραπάνω συνάγεται ότι το ασφαλιστικό μέτρο της ρυθμίσεως της χρήσεως της οικογενειακής στέγης είναι διαφορετικό ως προς το περιεχόμενο και τον επιδιωκόμενο σκοπό από εκείνο της μετοικήσεως.
Εν προκειμένω, ο αιτών ισχυρίζεται ότι μετά αίτηση της συζύγου του (πρώτης από τους καθών η αίτηση) που στρεφόταν εναντίον του εκδόθηκε κατ` αντιμωλία η υπ` αριθ. 122/1994 απόφαση του δικαστηρίου αυτού, δυνάμει της οποίας διατάχθηκαν ασφαλιστικά μέτρα και απαγορεύθηκε (ενόψει της διακοπής των σχέσεών τους που ήσαν τεταμένες) η παραμονή του στη συζυγική στέγη. Περαιτέρω επικαλείται ότι επήλθε μεταβολή των πραγμάτων (ότι δηλαδή η πρώτη από τους καθών η αίτηση δεν έχει πλέον ανάγκη να χρησιμοποιεί την οικογενειακή στέγη, ενώ τα τέκνα τους, δηλαδή οι δεύτερος και τρίτος από τους καθών η αίτηση ενηλικιώθηκαν και διαμένουν στη Θεσσαλονίκη) και για το λόγο αυτό ζητεί αφ` ενός μεν την ανάκληση της απόφασης, αφ` ετέρου δε την προσωρινή ρύθμιση της χρήσεως της συζυγικής στέγης ώστε να παραχωρηθεί αποκλειστικά σ` αυτόν γιατί ανήκει στην κυριότητά του και το έχει ανάγκη. Η αίτηση του παραδεκτώς συζητείται ενώπιον του δικαστηρίου αυτού κατά την διαδικασία των άρθρων 686 επ. ΚΠολΔ, πλην όμως το αίτημά της να ανακληθεί η απόφαση που απαγόρευσε την παραμονή του στο συζυγικό οίκο (μέτρο ταυτόσημο στο περιεχόμενο και τον επιδιωκόμενο σκοπό με τη μετοίκηση) δεν είναι νόμιμο και πρέπει να απορριφθεί, διότι τα πραγματικά περιστατικά που επικαλείται ο αιτών για να δικαιολογήσει τη μεταβολή των συνθηκών που επιβάλλουν την ανάκληση των ληφθέντων ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 696 ΚΠολΔ, και αν ακόμη υποτεθούν αληθινά, δεν δικαιολογούν την ανάκληση του μέτρου της μετοίκησης που διατάχθηκε για τη ρύθμιση των προσωπικών του σχέσεων με την καθής η αίτηση σύζυγό του. Δικαιολογούν βέβαια τη ρύθμιση της χρήσεως της συζυγικής στέγης κατά τον τρόπο που αυτός προτείνει, αλλά τέτοιο ασφαλιστικό μέτρο δεν διατάχθηκε. Η μετοίκηση που το δικαστήριο διέταξε συνιστά, σύμφωνα και με τις προαναφερόμενες αιτιολογίες, μέτρο σαφώς διάφορο κατά περιεχόμενο και σκοπό από εκείνο της μετοικήσεως. Το δικαστήριο ωστόσο εκτιμά ότι στο δικόγραφο εμπεριέχεται και αυτοτελές αίτημα λήψεως (για πρώτη φορά) ασφαλιστικών μέτρων για την προσωρινή ρύθμιση της χρήσης της οικογενειακής στέγης, το οποίο είναι νόμιμο (1393 ΑΚ, 735 ΚΠολΔ). Ένα τέτοιο όμως αίτημα εισάγει σε επίπεδο ασφαλιστικών μέτρων γαμική διαφορά και γι` αυτό απαράδεκτα η αίτηση απευθύνεται και κατά των δύο τέκνων του αιτούντος, ως προς τα οποία πρέπει να απορριφθεί για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης. Πρέπει λοιπόν κατά τα λοιπά να εξετασθεί και από ουσιαστική άποψη.
2. Από τις καταθέσεις των μαρτύρων στο ακροατήριο του δικαστηρίου και τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται πιθανολογήθηκαν τα ακόλουθα: Οι διάδικοι είναι σύζυγοι και βρίσκονται σε διάσταση. Με την υπ` αριθ. 122/1994 απόφαση του δικαστηρίου αυτού, με την οποία διατάχθηκαν ασφαλιστικά μέτρα, έγινε δεκτή η αίτηση της συζύγου (καθής η ένδικη αίτηση) και διατάχθηκε η απομάκρυνση (μετοίκηση) του αιτούντος από το συζυγικό οίκο γιατί προκαλούσε επεισόδια. Ο αιτών αναχώρησε από το συζυγικό οίκο που μάλιστα ανήκει στην κυριότητά του και από τότε οι διάδικοι ζουν χωριστά. Στο συζυγικό οίκο κατοικεί η καθής η αίτηση. Τα τέκνα του ήδη ενηλικιώθηκαν και διαμένουν βασικά στη Θεσσαλονίκη. Ο αιτών δεν έχει καμία άμεση ανάγκη να κατοικήσει στο συζυγικό οίκο στο Βόλο. Κατοικεί στη Νέα Ιωνία σε άλλη κατοικία, επίσης δική του. Επί αγωγής διαζυγίου που άσκησε εκδόθηκε η υπ` αριθ. 547/1997 οριστική απόφαση του πολυμελούς πρωτοδικείου Βόλου που έλυσε το γάμο τους. Εναντίον της απόφασης εκκρεμεί έφεση στο Εφετείο Λάρισας, η οποία συζητήθηκε στις 21.9.2001 και επίκειται η έκδοση τελεσίδικης απόφασης. Πιθανολογείται ότι ο λόγος διαζυγίου που ο αιτών επικαλείται (ισχυρός κλονισμός λόγω υπερτετραετούς διαστάσεως) θα γίνει δεκτός και σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα θα λυθεί αμετάκλητα ο γάμος. Με τη λύση του γάμου δεν δικαιολογείται πλέον οποιαδήποτε ρύθμιση της χρήσεως της συζυγικής στέγης κατά το άρθρο 1393 ΑΚ, η οποία προϋποθέτει διάσταση των συζύγων. Όταν λυθεί αμετάκλητα ο γάμος και η καθής η αίτηση αρνηθεί την απόδοση της συζυγικής στέγης, ο αιτών θα έχει τη δυνατότητα να ασκήσει εναντίον της τις αγωγές νομής και κυριότητας για την απόδοση της νομής του ακινήτου του.
3.- Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα πραγματικά περιστατικά, δεν συντρέχει κάποια επείγουσα περίπτωση ή επικείμενος κίνδυνος που να δικαιολογεί τη ρύθμιση της χρήσεως της συζυγικής στέγης και την προσωρινή παραχώρησή της στον αιτούντα. Πρέπει λοιπόν η υπό κρίση αίτηση (κατά τη βάση που εκτιμήθηκε ως νόμιμη) να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμψηφισθεί μεταξύ των διαδίκων κατ` άρθρο 179 ΚΠολΔ διότι είναι σύζυγοι και πατέρας και τέκνα. (…)

provocateur7
Εικόνα: provocateur7
Εκτός σύνδεσης
Ημ. Εγγραφής: 11/04/2011

116/ΤΠ/1991 ΠΠΡ ΒΕΡ ( 23399)

 

 

     ΑΡΧΝ/1992 (371)

    Διάσταση συζύγων. Οικογενειακή στέγη. Η ρυθμίζουσα αυτή απόφαση

    ασφαλιστικών μέτρων ισχύει μέχρι το αμετάκλητο της αποφάσεως διαζυγίου,

    εφόσον δεν έχει προηγουμένως για οποιοδήποτε λόγο ανακληθεί. Χωρίς την

    ανάκληση αυτή δεν στοιχειοθετείται προσβολή της νομής και δεν γεννάται

    αξίωση αποζημιώσεως από αδικοπραξία ή αδικαιολογήτο πλουτισμό σε

    βάρος του συζύγου που εξακολουθεί να κατέχει την οικογενειακή στέγη και

    μετά το αμετάκλητο της αποφάσεως διαζυγίου.

 

 

       ΠΟΛ. ΠΡΩΤ. ΒΕΡΟΙΑΣ 116/Τ.Π./1991

 

      Πρόεδρος : Μιχ. Θεοχαρίδης

       Εισηγητής: Στεφ. Πανταζής, πρωτοδίκης

       Δικηγόροι: Κων. Ευθυμιάδης, Απ. Μπούθας

 

      Από τις διατάξεις των άρθρων 1397 και 1393 ΑΚ, όπως αντικαταστάθηκαν

     με το άρθρο 15 του ν. 1329/1983 και του άρθρου  735  Κ.Πολ.Δικ.  (όπως

     ισχύει μετά την αντικατάστασή του και την αρτιότερη διασκευή του με το

     άρθρο  117  του  ν. 1329/1983) προκύπτει με σαφήνεια, αφενός μεν ότι ο

     γάμος δεν μεταβάλλει την περιουσιακή αυτοτέλεια των συζύγων,  αφετέρου

     διότι  το  δικαίωμα  του  συζύγου να ζητήσει σε περίπτωση διακοπής της

     συμβίωσης την ρύθμιση της  χρήσης  της  οικογενειακής  στέγης  και  να

     ζητήσει,  εφόσον  το  επιβάλλουν  λόγοι  επιεικίας, ενόψει των ειδικών

     συνθηκών του καθενός από τους συζύγους και του συμφέροντος των τεκνών,

     ενόψει των ειδικών συνθηκών του καθενός  από  τους  συζύγους  και  του

     συμφέροντος  των  τεκνών,  την  παραχώρηση  σ` αυτόν της αποκλειστικής

     χρήσης  ολόκληρου  ή  τμήματος  του  ακινήτου   που   χρησιμεύει   για

     οικογενειακή  στέγη,  ανεξάρτητα  από το ποιός από τους συζύγους είναι

     κύριος, η έχει  απέναντι  στον  κύριο  το  δικαίωμα  της  χρήσης  του,

     αποτελεί  δικαίωμα  αυτοτελές και αυθυπόστατο που μπορεί να ασκηθεί με

     κύρια αγωγή ενώπιον του αρμοδίου  δικαστηρίου  κατά  τη  διάρκεια  της

     διαστάσεως  και  όχι  απλώς και μόνο ασφαλιστικό απλώς μέτρο ρυθμίσεως

     καταστάσεως που ακολουθείται για τα ασφαλιστικά μέτρα,  πριν  από  την

     έναρξη  ή κατά τη διάρκεια άλλης κύριας δίκης (διαζυγίου ή διατροφής ή

     αναγνωρίσεως της εύλογης αιτίας διακοπής της  συμβιώσεως).  Η  ρύθμιση

     της   χρήσης  της  οικογενειακής  στέγης,  που  περιλαμβάνει  και  την

     μετοίκηση του ενός συζύγου δεν είναι  πλέον  απλό  ασφαλιστικό  μέτρο,

     όπως  ήταν  πριν  από  τον ν. 1329/1983 (και προβλεπόταν στο άρθρο 735

     Κ.Πολ.Δικ. όπως είχε),  δεδομένου  ότι  στον  Α.Κ.  προστέθηκε  ειδική

     διάταξη  ουσιαστικού  δικαίου,  που  θεμελιώνει υπέρ του ενός συζύγου,

     μόνο στην περίπτωση διακοπής  της  έγγαμης  συμβίωσης  ενοχική  αξίωση

     παραχώρησης   της   οικογενειακής   στέγης  και  μάλιστα  αγώγιμη  και

     εκτελεστή, ανεξάρτητα από  εμπράγματο  ή  ενοχικό  δικαίωμα  πάνω  στο

     ακίνητο  και που δεν αντίκειται στην διάταξη του άρθρου 17` ενόψει της

     επιβαλλομένης κοινωνικής δεσμεύσεως και της κοινωνικής λειτουργίας της

     ιδιοκτησίας (βλ. για όλα τα παραπάνω ΕΑ 7890/1986 Δ. 18, 71, Γαζή  ΝοΒ

     31,  (1983)924,  Ι.  Δεληγιάννη - Λ. Κουτσουράδη Οικ. Δ. 1984 σελ. 208

     Επ. Κουμάντο Οικ. Δ. 1984 Α`, 174, Απ. Γεωργιάδη Εγχ. Εμπρ. Δ. 1983  -

     τ.Γ   -   σελ.   236,  242).  Η  παραχώρηση  εξάλλου  της  χρήσης  της

     οικογενειακής στέγης μπορεί να συνδυασθεί με την παροχή  ανταλλάγματος

     (βλ.  Εισηγ. Εκθ. Νομ. Επιτρ. σελ. 11, επίσης 1395 εδ. β`, Α. Γαζή ΝοΒ

     31 (1983) 925, Γ. Κουμάντο Οικ.  Δ.  1984,  Α,  σελ.  176  επ.  αντιθ.

     Σπυριδάκης  Οικ. Δ. 1983, σελ. 104 επ.), η φύση δε της παραχώρησης δεν

     είναι χαριστική και δεν ευρίσκουν σ` αυτή  έδαφος  εφαρμογής  οι  περί

     χρησιδανείου  διατάξεις,  αλλά  ενδεχόμενα οι περί μισθώσεως πράγματος

     κατ` ανάλογο τρόπο και ιδιαίτερα οι σχετικές με  τις  υποχρεώσεις  του

     μισθωτή,  δημιουργουμένης  με  τη  δικαστική  απόφαση  παραχώρησης της

     χρήσης ιδιόρρυθμης σχέσεως (βλ. Α. Γαζή ΝοΒ 31 (1983) 925, Γ. Κουμάντο

     Οικ. Δ. 1984, Α`, 177).

       Η κύρια αγωγή με την οποία θα ζητηθεί η παραχώρηση  της  χρήσης  της

     οικογενειακής  στέγης,  είναι καταψηφιστικού χαρακτήρα και εκδικάζεται

     κατά την ειδική διαδικασία που ακολουθείται για τις  γαμικές  διαφορές

     (βλ.  Α.  Γαζή ΝοΒ 31, 925, που υποστηρίζει την DELEGE FERENDA υπαγωγή

     της στην διαδικασία του  άρθρου  681Β  Κ.Πολ.Δικ.),  η  δε  επ`  αυτής

     εκδιδομένη  απόφαση δεν αποτελεί δεδικασμένο, υποκειμένη σε αναθεώρηση

     όταν το επιβάλλουν οι περιστάσεις (βλ. επίσης  Ι.  Σπυριδάκη  Οικ.  Δ.

     1983,  104  παρ.  47 γδ`, τελείως αντίθετα Γ. Παπαδημητρίου Ν.Δ.Οικ.Δ.

     1984 τ.Α. σελ. 115 επ). Επιπλέον εφόσον  υπάρχει  επείγουσα  περίπτωση

     και  επικείμενος  κίνδυνος,  το  δικαίωμα  του  συζύγου  να ζητήσει να

     προστατευθεί και προσωρινά με τη διαδικασία  των  ασφαλιστικών  μέτρων

     κατά  τη  διάταξη  του  άρθρου 735 Κ.Πολ.Δικ. Η ρύθμιση της χρήσης της

     οικογενειακής στέγης δεν έχει μονιμότητα, υπό  την  έννοια  ότι  αν  η

     διάσταση  εξελιχθεί  σε  διαζύγιο,  από  του  αμετακλήτου της σχετικής

     απόφασης θα ισχύσουν οι γενικές διατάξεις του ενοχικού  ή  εμπραγμάτου

     δικαίου  (λ.χ.  περί  κυριότητας ή μίσθωσης β. Α. Γαζή ΝοΒ 31, 924, Γ.

     Κουμάντο  Οικ.Δ.  1984,  174).  Περαιτέρω  η   εκδιδομένη   κατά   τις

     προαναφερόμενες  διατάξεις  των  άρθρων  1393  ΑΚ  και 735 Κ.Πολ.Δικ.,

     απόφαση κατά τη  διαδικασία  των  ασφαλιστικών  μέτρων,  που  ρυθμίζει

     προσωρινά  τη  χρήση  της  οικογενειακής στέγης, παύει να ισχύει, είτε

     σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 696, 697 και 698  Κ.Πολ.Δικ.,  που

     προβλέπουν  σχετικά  με την ανάκληση οποιουδήποτε ασφαλιστικού μέτρου,

     (βλ. σχετ. ΑΠ 496/1972 ΝοΒ 20, 1305, Π. Τζίφρα Δ. 1971, 564, Κ. Μπέη Δ

     3,61) και κατόπιν εκδόσεως αποφάσεως του αρμοδίου δικαστηρίου (βλ. επ.

     αυτών Π. Τζίφρα Ασφ. Μέτρα 1980, σελ. 79 επ. Ε. Καμενόπουλο  Δ3  400),

     είτε  αυτοδικαίως  σύμφωνα  με  τη  διάταξη  του  άρθρου  693  παρ.  2

     Κ.Πολ.Δικ.,  αν  τυχόν  παρήλθε  άπρακτη  η  προθεσμία  που   ορίστηκε

     προκειμένου  να  ασκηθεί αγωγή για την κύρια υπόθεση (βλ. Π. Τζίφρα ΑΜ

     1980 σελ. 79, 404).

       Σύμφωνα με τα παραπάνω το ασφαλιστικό μέτρο που είχε  διαταχθεί  από

     το  αρμόδιο  δικαστήριο,  για  την  εξασφάλιση  ή  την προθεσμία ή την

     ρύθμιση καταστάσεως, το οποίο δύναται να συνίσταται και σε οποιοδήποτε

     από τις περιστάσεις κατά την κρίση  του  δικαστηρίου  πρόσφορο  μέτρο,

     αίρεται   μεν  αυτοδικαίως,  στην  περίπτωση  παραλείψεως  εμπρόθεσμης

     ασκήσεως αγωγής για την κύρια υπόθεση (ή παροχή  της  εγγυοδοσίας  που

     ορίστηκε)  ανακαλείτε  δε ή μεταρρυθμίζεται ολικώς ή μερικώς με αίτηση

     εκείνου που έχει έννομο συμφέρον, δυνητικώς μεν αν επήλθε μεταβολή των

     πραγμάτων που δικαιολογεί την ανάκληση ή μεταρρύθμιση υποχρεωτικώς  δε

     αν  έχει εκδοθεί επί της δίκης περί της κυρίας υποθέσεως απόφαση, κατά

     εκείνου που ζήτησε το ασφαλιστικό μέτρο που έχει καταστεί  τελεσίδικη,

     ή οριστική απόφαση υπέρ αυτού και εκτελεστεί και επιπλέον σε περίπτωση

     ανακλήσεως της αποφάσεως που διέταξε το ασφαλιστικό μέτρο οι συνέπειες

     του ασφαλιστικού μέτρου που διατάχθηκε, οι πράξεις που ενεργήθηκαν στο

     μεταξύ  και  οι έννομες συνέπειές τους δεν ανατρέπονται, με την έννοια

     να θεωρούνται αυτές και οι συνέπειές τους,  ότι  ουδέποτε  έγιναν  και

     μάλιστα αυτοδικαίως, δεδομένου ότι αντικείμενο της περί ανακλήσεως του

     ασφαλιστικού  μέτρου  που  διατάχθηκε,  αλλά  το  ουσία  επιτρεπτό της

     περαιτέρω ισχύος του, εφόσον  η  απόφαση  που  το  διέταξε  έχει  ισχύ

     προσωρινού  δεδικασμένου, προσωρινής διαπλάσεως της έννομης σχέσης και

     της μη διαγνώσεως αυτής, μέχρι εκδόσεως αποφάσεως στην κυρία δίκη περί

     αυτής. Με την  διατασσόμενη  ανάκληση  της  απόφασης  που  διέταξε  το

     ασφαλιστικό  μέτρο, ανακόπτεται η νομιμότητα της συνεχίσεως της ισχύος

     της και η δημιουργία των από αυτή εφεξής εννόμων συνεπειών και για την

     από την εκτέλεσή της προσγενομένη τυχόν ζημία, εκείνος που  ζήτησε  να

     ληφθεί  το  ασφαλιστικό  μέτρο, υποχρεούται κατ` αρ. 703 Κ.Πολ.Δικ. σε

     αποζημίωση, αν γνώριζε ή αγνοούσε από βαρειά του αμέλεια την μη ύπαρξη

     του δικαιώματος, στο οποίο το ασφαλιστικό μέτρο  αφορούσε  (βλ.  σχετ.

     Ολ.  ΑΠ  497/1978 ΝοΒ 26, 668, ΑΠ 455/1977 ΝοΒ 26, 43, ΑΠ 459/1983 ΕΕΝ

     51,41, ΑΠ 1247/1980 ΕΕΝ 48, 294). Τέλος προϋπόθεση της κατά  το  άρθρο

     984  ΑΚ  προσβολής  της  νομής,  συνεπεία  της  οποίας  ο  νομέας  του

     αποβλήθηκε, παράνομα από τη νομή, δικαιούται σύμφωνα με τη διάταξη του

     άρθρου 987 ΑΚ ν` αξιώσει την νομή από  αυτόν  που  νέμεται  επιλήψιμα,

     απέναντί  του,  μη  αποκλειομένης  περαιτέρω της αξιώσεως αποζημιώσεως

     κατά τις περί αδικοπραξιών διατάξεις, είναι και η παράνομη αποβολή 

     διατάραξη)  που  δεν  συντρέχει αν υπάρχει δικαστική απόφαση υπέρ ενός

     των συζύγων για αποκλειστική χρήση της οικογενειακής  στέγης,  σύμφωνα

     με  το  άρθρο  1393  ΑΚ,  έστω και αν εκδόθηκε κατά την διαδικασία των

     ασφαλιστικών μέτρων, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου  735  Κ.Πολ.Δικ.

     και  δεν  έχει νομίμως ανακληθεί ή αποβάλλει την ισχύ της (πρβλ. σχετ.

     Π.Πρωτ.Θεσ. 733/1963 Αρμ. 17, 433, 222-223, Π. Τζίφρα ΝοΒ 19, 1205, Ε.

     Καμενόπουλου Δ3, 403, πρβλ. επίσης Γεωργιάδη σε Γεωργιάδη  Σταθόπουλου

     ΑΚ αρ. 984 αριθ. 12, 13).

       Στην προκειμένη υπόθεση στην υπό κρίση αγωγή ο ενάγων εξιστορεί, ότι

     σε  εκτέλεση του υπ` αριθμό 10.170/3.3.1981 προσυμφώνου συμβολαίου του

     συμβολαιογράφου Βέροιας Φ.Π., με  το  11.313/1983  οριστικό  συμβόλαιο

     αγοραπωλησίας   του  ίδου  παραπάνω  συμβολαιογράφου  που  μεταγράφηκε

     νόμιμα, αυτός (ενάγων)  απέκτησε  κατά  κυριότητα,  και  ήδη  από  της

     συντάξεως  του προσυμφώνου κατά νομή και κατοχή, από την Ο. χήρα Α.Κ.,

     στην οποία είχε περιέλθει με το υπ` αριθμό  135068/1977  παραχωρητήριο

     του  ΟΕΚ,  νόμιμα  μεταγεγραμμένο,  ένα  αυτοτελές  διαμέρισμα υπό τον

     διακριτικό αριθμό 73, του δευτέρου υπέρ το  ισόγειο  ορόφου,  της  υπ`

     αριθμό  4  πολυκατοικίας  που  αναγέρθηκε  στον  οικισμό  με  αρίθμηση

     "Βέροια" γνωστό με την ονομασία "Νέες  Εργατικές  Κατοικίες  Βέροιας",

     που είναι κτισμένη επί οικοπέδου, εκτάσεως 8.827,52 τ.μ., το δε ένδικο

     διαμέρισμα έχει εμβαδό μικτό, ήτοι με την αναλογία του στα κοινόχρηστα

     και  κοινόκτητα  μέρη  68,01  τ.μ.,  αναλογία  συγκυριότητας  επί  του

     οικοπέδου,  των  κοινοχρήστων   και   κοινοκτήτων   χώρων,   9,9758/εξ

     αδιαιρέτου,  που  αντιστοιχεί σε 88,06 τμ οικοπέδου, και σύγκειται από

     δύο    κύρια    δωμάτια,    καθημερινό,    κουζίνα,    διάδρομο    και

     λουτροαποχωρητήριο,  συνορεύει  δε  ανατολικά,  με  την  υπ` αριθμό 65

     κατοικία του αυτού στοίχου, δυτικά με το κλιμακοστάσιο και με  την  72

     κατοικία  του  αυτού  ορόφου, βόρεια με κοινόχρηστο οικόπεδο και πέραν

     αυτού με χώρο πρασίνου και νότια μα κλιμακοστάσιο και  με  κοινόχρηστο

     οικόπεδο  και  πέραν  αυτού  με  πεζοδρόμιο.  Οτι  του προαναφερόμενου

     διαμερίσματος, στο οποίο οι διάδικοι τέως σύζουγοι εγκαταστάθηκαν  από

     της  παραλαβής  του, μετά την διάσταση που επήλθε μεταξύ αυτών, η 380/

     1986 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βέροιας, που εκδόθηκε κατά τη

     διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων επεδίκασε  την  αποκλειστική  χρήση

     στην  εναγομένη  από  λόγους  επιεικίας.  Οτι στην συνέχεια εκδόθηκε η

     429/1988 απόφαση του Δικαστηρίου αυτού, που  ήδη  από  13.7.1989  έχει

     καταστεί αμετάκλητη, με την οποία λύθηκε ο μεταξύ των διαδίκων γάμος.

       Διώκεται  κατόπιν  αυτών  και  δεδομένου  ότι  η  εναγομένη  κατέχει

     παρανόμως και παρά την θέληση του ενάγοντος, όπως  αυτός  ισχυρίζεται,

     το  ένδικο διαμέρισμα, διότι κατά τον ισχυρισμό του έπαυσε η ισχύς της

     380/1986 αποφάσεως του Μονομελούς  Πρωτοδικείου  Βέροιας,  διαδικασίας

     ασφαλιστικών  μέτρων,  μετά  το  αμετάκλητο  της  περί  διαζυγίου  των

     διαδίκων  αποφάσεως,  να  αναγνωρισθεί  αυτός  (ενάγων)  αποκλειστικός

     νομέας του ενδίκου διαμερίσματος και να διαταχθεί η προς αυτόν απόδοσή

     του,    απαγορευμένης   στην   εναγομένη,   οποιασδήποτε   μελλοντικής

     διαταράξεως της νομής του επί του ενδίκου διαμερίσματος, με την απειλή

     χρηματικής ποινής  και  προσωπικής  κρατήσεως,  καθώς  επίσης  και  να

     υποχρεωθεί η εναγομένη στην καταβολή ποσού 25.000 δραχμών μηνιαίως από

     της  17.3.1989  άλλως  από της επιδόσεως της αγωγής, ως αποζημίωσή του

     για την από αυτή στέρηση της χρήσεως του ίδιου διαμερίσματος από αυτόν

     (ενάγοντα), άλλως ως αδικαιολογήτου πλουτισμού  της  εναγομένης,  κατ`

     ίσο  ποσό  με αντίστοιχη ζημία της περιουσίας αυτού (ενάγοντα). Υπό τα

     παραπάνω εκτιθέμενα περιστατικά η υπό κρίση  αγωγή,  η  οποία  γράφηκε

     κατ`  αρ.  220  παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. στα Βιβλία Διεκδικήσεων του γραφείου

     της περιφερείας όπου ευρίσκεται το ένδικο ακίνητο (βλ. το 563/2.2.1990

     πιστοποιητικό  του  αρμοδίου  Υποθηκοφύλακα  Βέροιας)   και   για   το

     αντικείμενο   της  οποίας  καταβλήθηκε  το  ανάλογο  τέλος  δικαστικού

     ενσήμου, με τα υπέρ τρίτων δικαιώματα (βλ. προσκομιζόμενα  6979004/IV/

     1990  διπλότυπο  εισπράξεως  της ΔΟΥ Βέρροιας και 447801/1990 απόδειξη

     της ΕΤΕ), είναι μη νόμιμη. Οπως έχει παραπάνω αναπτυχθεί η  ιδιόρρυθμη

     σχέση που δημιουργήθηκε μεταξύ των διαδίκων με την έκδοση της 380/1986

     αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βεροίας, κατά την διαδικασία των

     ασφαλιστικών  μέτρων,  περί  προσωρινής  ρυθμίσεως  της  οικογενειακής

     στέγης, ισχύει μεταξύ των ευρισκομένων σε διάσταση  διαδίκων  συζύγων,

     μέχρι  το  αμετάκλητο της περί διαζυγίου αποφάσεως, υπό την προϋπόθεση

     όμως ότι  έχει  ανακληθεί  κατά  τις  διατάξεις  των  άρθρων  696  επ.

     Κ.Πολ.Δικ.,  ενόψει  μάλιστα του ότι η περί διαζυγίου δίκη δεν δύναται

     να θεωρηθεί ως κύρια υπόθεση, εκτός αν στο  μεταξύ  έπαυσε  να  ισχύει

     αυτοδικαίως,  σύμφωνα  με τη διάταξη του άρθρου 693 παρ. 2 Κ. Πολ.Δικ.

     (περίπτωση που δεν συντρέχει στην προκειμένη υπόθεση), δεδομένου ότι ο

     συνέπειες  του  ασφαλιστικού  μέτρου  που  είχε   διαταχθεί   με   την

     προδιαλαμβανομένη απόφαση, δεν αναιρούνται αυτοδικαίως, αντικείμενο δε

     της περί ανακλήσεως του ασφαλιστικού μέτρου δίκης, είναι το κατ` ουσία

     επιτρεπτό  της περαιτέρω ασκήσεώς του και όχι η νομιμότητά του σύμφωνα

     με όσα έχουν προεκτεθεί.

       Επομένως,  υπό  τα  περιστατικά  που  εκτίθενται  στην   αγωγή   δεν

     στοιχειοθετείται  η  κατά το άρθρο 984 ΑΚ, παράνομη προσβολή της νομής

     του ενάγοντος επί του ενδίκου διαμερίσματος, συνεπεία της οποίας αυτός

     να δικαιούται ν` αξιώσει την νομή  από  την  εναγομένη,  ως  επιλήψιμη

     νομέα,  επί  πλέον  δε  και  αποζημίωση  κατά  τις  περί  αδικοπραξιών

     διατάξεις. Αλλά ούτε και η κατά το άρθρο 904 ΑΚ αξίωση  αδικαιολογήτου

     πλουτισμού  παρέχεται  στον  ενάγοντα αφού δεν υπάρχει υπό τα παραπάνω

     περιστατικά έλλειψη νόμιμης αιτίας.

 

Τελευταία Νέα

Ανακοινώσεις Ε.Α.Ν.Δ.Α.
18:57
28/07/14
Κατόπιν συνάντησης της Προέδρου της Ε.Α.Ν.Δ.Α, Κυριακής Σταμαδιάνου, με το Γενικό Γραμματέα του...
Συνδικαλισμός
18:00
26/07/14
Του Χρήστου Θεοδωρόπουλου   Παίρνοντας αφορμή από την παρέλευση της καταληκτικής ημερομηνίας...
Ανακοινώσεις Δ.Σ.Α.
16:11
25/07/14
Το  Υπουργείο Εσωτερικών και το Υπουργείο Οικονομικών, σε συνεργασία με το Δικηγορικό Σύλλογο...
Ανακοινώσεις Ε.Α.Ν.Δ.Α.
15:44
25/07/14
Σας ενημερώνουμε ότι, σε συνέχεια κατάθεσης σχετικού υπομνήματος προς α) Τον Υπουργό...
Εκδηλώσεις - Συνέδρια
16:01
21/07/14
Η ΕΝΩΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ (Ε.Ν.Δ.Ι.Α.Α.Ε....
Εκδηλώσεις - Συνέδρια
15:59
21/07/14
Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών υπό τη αιγίδα του, συνδιοργανώνει με το νομικό περιοδικό Επιθεώρηση...
Ανακοινώσεις Ε.Α.Ν.Δ.Α.
16:37
18/07/14
Η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων ανακοινώνει, ότι έχει προβεί, μετά από έλεγχο, στην...
Ανακοινώσεις Δ.Σ.Α.
14:52
16/07/14
ΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΝΕΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ (ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ ΣΤΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ A‘ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ...

Ανακοινώσεις Ε.Α.Ν.Δ.Α.

13:55
12/05/14
Αγαπητοί συνάδελφοι, μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της 3μηνιαίας διαδικασίας εκδήλωσης ενδιαφέροντος...

Εκδηλώσεις - Συνέδρια

16:01
21/07/14
Η ΕΝΩΣΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΑΤΥΧΗΜΑΤΩΝ (Ε.Ν.Δ.Ι.Α.Α.Ε....